ก่อนหน้านี้ที่ฟังคำพูดของถังเหยียน ท่านลุงโม่รู้สึกเพียงว่ามีเหตุผล ทว่าบัดนี้เมื่อไตร่ตรองให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ท่านลุงโม่กลับรู้สึกหวาดหวั่นพึงใจอย่างสุดประมาณ!
"อีกครึ่งปี..." ท่านลุงโม่เอ่ยเสียงเบา "ฐานะของตระกูลถังที่เป็นรองบ่อนสุดท้ายในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองหยุน คงต้องขยับขึ้นไปอีกขั้นเสียแล้ว"
"เริ่มจากการยั่วโทสะผู้คน รวบรวมสายตาทั้งหมดให้จับจ้องมาที่เขา แล้วลงมือทำเป็นแบบอย่าง เอาชนะใจคนด้วยคุณธรรม ต่อด้วยการโยนผลประโยชน์ออกมา ปลุกเร้าความฮึกเหิมของทุกคน สุดท้ายคือวางกฎระเบียบ ยึดกุมเหล่าองครักษ์เหล่านี้ไว้ได้อย่างราบรื่น" ท่านถังเดินไปเดินมา วิเคราะห์การกระทำของถังเหยียนทีละจุด พูดมาถึงตรงนี้ แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังตกใจในหลานชายปีศาจตนนี้
ฝึกทหารเช่นนี้ ทหารจะไม่แข็งแกร่งได้อย่างไร? หากเป็นเช่นนี้ตั้งแต่แรก ตระกูลถังจะตกเป็นเป้าสายตาอิจฉาของตระกูลอื่น ๆ อย่างทุกวันนี้หรือ?
แน่นอนว่า สิ่งที่ทำให้ถังหลิงรู้สึกประหลาดใจที่สุด ก็คือการเปลี่ยนแปลงของหลานชายตัวเอง
เจ้าคนเกเรที่ไร้การศึกษาคนนี้ ทำไมจู่ ๆ... กลับเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาได้?
ถังเหยียนไม่รู้ว่าการเคลื่อนไหวทุกอย่างของตน ถูกปู่กับท่านลุงโม่จับตามองอยู่ตลอด ในเวลานี้ เขากำลังอยู่ที่ลานประลองยุทธ์ ฝึกซ้อมอย่างหนักหน่วงเกินขีดจำกัด
บนร่างกดทับด้วยกระสอบทรายหนักร้อยจิน กำลังพยายามทำวิดพื้นอย่างสุดกำลัง
ครั้งนี้ ถังเหยียนลงมือใช้ปราณแท้จริง ๆ ปราณแท้ของมนุษย์เป็นกระบวนการหมุนเวียนเกิดขึ้นใหม่ได้ เมื่อใช้หมดแล้ว ก็จะค่อย ๆ กลับมากำเนิดขึ้นใหม่ และทุกครั้งที่ฝึกหนักเกินขีดจำกัด การกำเนิดของปราณแท้ในครั้งที่สอง จะต้องมากกว่าครั้งก่อนหน้าอย่างแน่นอน เมื่อบรรลุวัฏจักรอันเป็นมงคลเช่นนี้ ก็จะก้าวหน้าได้รวดเร็วยิ่งขึ้น