เสียงเลื่อนเก้าอี้หยุดลงตามไปด้วย
“คำถามที่เสนอขึ้นระหว่างอ่านบทวันนี้ ทีมเขียนบทจะรวบรวมภายในสามวัน บทพูดกับฉากที่ต้องปรับจะส่งฉบับอิเล็กทรอนิกส์ใหม่ให้ทุกคนพร้อมกัน ก่อนล็อกบทถ่ายทำอย่างเป็นทางการ ห้ามใครยึดติดอยู่กับบทฉบับที่ตัวเองถืออยู่ตอนนี้เด็ดขาด”
เธอมองไปยังผู้ช่วยผู้กำกับฝ่ายประสานงาน
อีกฝ่ายรับช่วงต่อ แล้วฉายกำหนดการถัดไปขึ้นบนจอด้านหน้าห้อง
“ทีมผู้ช่วยผู้กำกับเริ่มแบ่งฉากใหม่แล้ว ทั้งนักแสดงหลัก ฉากถ่ายทำ ฉากกลางคืน และความต้องการพิเศษในการถ่ายทำจะถูกรวมไว้ในแผนงาน ตอนนี้ยังมีสถานที่ถ่ายทำนอกกองอีกสองแห่งที่ยังไม่ได้ข้อสรุป ลำดับการถ่ายทำจึงเป็นเพียงฉบับร่างเท่านั้น”
บนจอปรากฏตารางเตรียมงานที่แบ่งแยกด้วยสี
ทั้งการสำรวจสถานที่ ตารางงานนักแสดง การลองชุด การทดสอบแต่งหน้าและทำผม ตลอดจนการทดสอบกล้อง งานของแต่ละฝ่ายถูกอัดแน่นอยู่ในตารางเดียวกัน บางวันซ้อนทับกันอย่างเห็นได้ชัด แสดงว่าหลายอย่างจะต้องดำเนินไปพร้อมกัน
“เริ่มสัปดาห์หน้าจะลองแต่งหน้าและลองชุด” ผู้ช่วยผู้กำกับกล่าวต่อ “ฝ่ายประสานงานนักแสดงจะแจ้งเวลาที่แน่นอนเป็นรายคน ช่วงการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของเสิ่นอู่กับเสิ่นเวยค่อนข้างมาก ไม่ได้ลองแค่ชุดเดียวแน่ ต้องยืนยันสภาพก่อนหายตัว ระหว่างหายตัว และหลังกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งแยกกัน”
สวี่จินอันก้มหน้าจดเวลา
ในเรื่อง เสิ่นอู่เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปอย่างเห็นได้ชัด ช่วงหนึ่งยังมีเรื่องบาดแผลเก่าและความจำเสื่อมระยะสั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง เสื้อผ้า การแต่งหน้าและทำผมไม่ได้มีไว้แค่แสดงให้เห็นความแตกต่างของช่วงเวลาเท่านั้น แต่ยังต้องทำให้สภาพตัวละครต่อเนื่องกันอย่างแม่นยำ แม้จะถ่ายฉากสลับลำดับกันก็ตาม