โชคดีที่ผู้กำกับถ่ายตามตั้งสติได้ก่อนคนอื่น หลังหลุดจากบรรยากาศชวนใจเต้นที่อบอวลอยู่เมื่อครู่ได้ก่อนใคร
“ดีมาก”
เขาจ้องจอมอนิเตอร์ รอยยิ้มแทบเก็บไม่อยู่ น้ำเสียงยังแฝงความพึงพอใจที่ได้ภาพดีเกินคาด
“ตอนนี้ผมเริ่มนับถือฝีมือการแสดงของคุณครูทั้งสองคนแล้วจริง ๆ”
สวี่จินอันยังติดอยู่กับจูบหน้าผากที่เกิดขึ้นกะทันหันเมื่อครู่ พอได้ยินประโยคนี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมอง
“อะไรนะ?”
“คบกันมาตั้งนานแล้วแท้ ๆ”
ผู้กำกับทำหน้าจริงจัง ทว่าความหยอกเย้าในดวงตาปิดไม่มิด
“สารภาพรักครั้งแรกยังเล่นได้เหมือนจริงขนาดนี้ ตอนพวกคุณกอดกันเมื่อกี้ ผมไม่กล้าพูดสักคำ กลัวเปิดปากแล้วบรรยากาศจะพัง”
สาวน้อยฝ่ายจัดการกองถ่ายในที่สุดก็ได้โอกาสร่วมวง เธอกลั้นยิ้มแล้วพูดว่า “เมื่อกี้ฉันเผลอคิดไปแวบหนึ่งจริง ๆ ว่าวันนี้ต่างหากที่เป็นวันแรกที่พวกคุณสองคนตกลงคบกัน”
พอสิ้นเสียง ทีมงานที่อั้นหัวเราะกันแทบแย่ก็หัวเราะออกมาเสียที
ทางเดินที่เงียบกริบเกินไปเพราะคำสารภาพรักกับจูบเมื่อครู่ ราวกับได้ผ่อนลมหายใจตามไปด้วย บรรยากาศครึกครื้นแบบกองถ่ายรายการวาไรตี้กลับคืนมาอีกครั้ง
สวี่จินอัน: “……”
อุณหภูมิร่างกายที่ยังไม่ทันลดลงดีของเธอพลันพุ่งขึ้นไปถึงใบหูอย่างซื่อตรงอีกครั้ง
ซงซงยืนอยู่นอกเฟรม รีบหันหน้าไปทางอื่นด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอดเต็มพิกัด