“เทพเหนียนรีบร้อนขนาดนี้ไปหาเจียงถังนั่นเอง”
“เจียงถังโดนเจียงฉือเหย่พูดใส่จนร้องไห้ที่หน้าโรงอาหารสอง”
เหล่าเพื่อนร่วมชั้นได้กลิ่นข่าวซุบซิบทันที: “แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับเจียงฉือเหย่?”
“พวกนายไม่รู้เหรอ? เมื่อคืนเจียงฉือเหย่ยืนรออยู่ใต้หอพักเจียงถังหลายชั่วโมง ก็เพื่อมาขอโทษเจียงถังนะ!”
“ฝนตกหนัก! คุณชายใหญ่ที่ไม่เคยขอโทษใคร มาขอโทษด้วยตัวเอง!”
“แต่ปรากฏว่าเจียงถังไปเดตกับเทพเหนียน ท่านเจียงไม่เจอเจียงถัง เลยโกรธจนทุบกระจกรถตัวเองแตก”
“? งั้นก็ถือว่าเดือดอยู่นะ”
“รถซูเปอร์คาร์หลายสิบล้าน ทุบแบบนี้เลยเหรอ?”
“มิน่าล่ะ วันนี้ฉันเห็นมือท่านเจียงมีผ้าพันแผล”
“ไม่ใช่นะ?” มีนักเรียนคนหนึ่งคิดได้: “เมื่อวานเจียงถังไปเดตกับเทพเหนียน ไม่ได้กลับหอพัก?”
“ฉันเป็นพยาน เมื่อคืนฉันนอนตอนตีสาม ก่อนนอนก็ไม่เห็นเทพเหนียนมาส่งเธอกลับ!”
“ฉันก็เป็นพยาน เทพเหนียนเพิ่งมาส่งเธอตอนเก้าโมงเช้า!”
“อ๊ากกกกกกกก!”
คอมเมนต์เริ่มร้องอ๊ากกกกกันไปเรื่อยแบบไม่รู้จุดหมาย
เจียงถัง: ……
เธออดไม่ได้ที่จะเขินจนกระดิกนิ้วเท้าไม่หยุด พวกนายรู้รายละเอียดกันซะขนาดนี้ได้ยังไงนะ?
คอมเมนต์ร้องอ๊ากกันไปสักพัก ประเด็นก็วกกลับมาที่เจียงฉือเหย่
“แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับเจียงฉือเหย่?”
“ใช่ๆ มันเกี่ยวอะไรกับเขา? วันนี้เขามาทำให้เจียงถังร้องไห้อีกแล้ว?”
“พวกนายคิดดูสิ ท่านเจียงเป็นคนที่หยิ่งจะตาย นี่เขาเป็นฝ่ายก้มหัวก่อนครั้งแรก มาขอโทษเจียงถังด้วยตัวเอง แต่ลงเอยแบบน่าสังเวช เขาจะไม่โกรธได้ไง?”