เจียงถังแปรงฟันเสร็จก็ปีนขึ้นเตียงนอน
เธอหลับ ๆ ตื่น ๆ ฝันเห็นเสิ่นซิวเหนียน
เสิ่นซิวเหนียนยังใส่เสื้อกีฬาแขนสั้นกับกางเกงขาสั้น เขาเลิกชายเสื้อขึ้น ถามเจียงถังว่าอยากดูไหม
เจียงถังบอกว่าอยากดู
เสิ่นซิวเหนียนเลิกขึ้นมาจริง ๆ
เจียงถังเอื้อมมือไปจับ
มือเลื่อนขึ้น เลื่อนลง แล้วพวกเขาก็กอดกัน จูบกัน
จูบของเสิ่นซิวเหนียนร้อนแรงจนเจียงถังแทบหายใจไม่ออก
เธอพยายามสูดลมหายใจ แล้วสะดุ้งตื่นลืมตา มองม่านเตียงในความมืดอยู่สักพัก กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองฝันแบบนั้น
เจียงถังในราตรีอันเงียบสงัดเอามือกุมหัวใจที่เต้นรัวพลางถอนหายใจ
เธอดูเวลา ตีสามยี่สิบเอ็ดนาที
เจียงถังพลิกตัวแล้วนอนต่อ
วันรุ่งขึ้น เจียงถังตื่นมา ระบบก็คิดว่าตัวเองพร้อมลุยอีกแล้ว
"ถังถัง วันนี้คุณส่งข้อความเสียงให้เสิ่นซิวเหนียน 99 ข้อความเลย!"
ระบบวันนี้ตัดสินใจอัปเกรดเป็นการระดมข้อความเสียง
มันบอกว่า "ถังถัง อรุณสวัสดิ์ค่ะ ตอนนี้คนส่วนมากไม่ชอบฟังข้อความเสียง เพราะฟังต้องใช้เวลา เสิ่นซิวเหนียนเกลียดการเสียเวลามาก ถ้าคุณส่งข้อความเสียงให้เขา 99 ข้อความ เขาจะทนไม่ไหว"
แล้วก็จะได้กลับมาเจอกันเดือนละครั้งเหมือนเดิม
ระบบมันอยากอู้งานจริง ๆ เลย!
เจียงถังพยักหน้า
ระบบถามอีกว่า "ถังถัง คุณคิดว่าส่งข้อความเสียง 99 ข้อความยากไหม?"
"ไม่ยากหรอก"
เจียงถัง: เรื่องกล้วย ๆ
สำหรับเจียงถังนี่มันง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก
เธอกดเข้าไปที่หน้าแชตของเสิ่นซิวเหนียน เสิ่นซิวเหนียนยังคงส่งข้อความมาให้
"อรุณสวัสดิ์"
เวลา 6:10 น.
เจียงถังตอบกลับว่า "อรุณสวัสดิ์"
วันนี้เธอมีเรียนคาบแรกแปดโมง ตื่นตั้งแต่เจ็ดโมง