เจียงถังวิงเวียนศีรษะ แต่ก็ยังไม่ยอมละสายตาจากเขา
เธอต้องยอมรับว่าเธอเป็นคนชอบหน้าตาคนนิดหน่อยจริง ๆ นั่นแหละ
เจียงถังจ้องเสิ่นซิวเหนียนไม่วางตา
เสิ่นซิวเหนียนนั่งเอนกายอย่างสบาย ๆ แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนขอบบ่อน้ำพุร้อน ปล่อยให้เจียงถังมองได้ตามใจ
เจียงถังรู้สึกว่าหัวเริ่มหมุนมากขึ้นเรื่อย ๆ
เธออดถามถ่งถ่งไม่ได้: “ถ่งถ่ง ฉันจะตายเพราะความชอบหน้าตาคนไหมเนี่ย?”
ระบบร้องเสียงหลง: “ถังถัง แกแช่น้ำนานเกินไปต่างหากล่ะ!”
การแช่น้ำพุร้อนครั้งแรก แค่สิบนาทีถึงสิบห้านาทีก็พอแล้ว
เจียงถัง: เย้ ที่แท้ฉันก็แค่แช่น้ำนานเกินไปเอง นึกว่าตัวเองจะมัวเมาหล่อเสิ่นซิวเหนียนจนเกือบสลบไปซะอีก
เธอนวดขมับ ส่งสายตาชุ่มฉ่ำไปทางเสิ่นซิวเหนียน แล้วเรียกเขาด้วยเสียงอ่อนโยน: “เสิ่นซิวเหนียน ฉันปวดหัวนิดหน่อย”
สีหน้าเสิ่นซิวเหนียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ท่าทางสบาย ๆ ก่อนหน้านี้หายไปเป็นปลิดทิ้ง ใบหน้าเผยความกังวลและเป็นห่วงเป็นใย
เขาอุ้มเจียงถังขึ้น เดินออกจากบ่อน้ำพุร้อน ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง: “ปวดหัวมากไหม?”
“ไม่มากเท่าไหร่” เจียงถังส่งเสียงเบา ๆ ซบตัวลงในอ้อมกอดของเสิ่นซิวเหนียนอย่างอ่อนระโหย น้ำบนตัวทั้งคู่หยดลงพื้นเป็นทาง
เสิ่นซิวเหนียนอุ้มเจียงถังไปนั่งที่ม้านั่งยาว แล้วแกะผ้าเช็ดตัวที่เปียกชื้นออกจากตัวเธอ
เจียงถังเงยหน้ามองเขา
ใบหน้าขาวผ่องของเธอเพราะการแช่น้ำพุร้อน ทำให้ไอน้ำร้อนอบอวลจนผิวเป็นสีชมพูระเรื่อ ดวงตาจิ้งจอกที่สวยงามคลอไปด้วยความชุ่มชื้น ชุดว่ายน้ำสายเดี่ยวสีแดงเปียกโชกติดแนบเนื้อ ผิวที่เผยออกมาขาวจนแสบตา