เหอะ
เสิ่นซิวเหนียนเลิกคิ้วเล็กน้อย เขายังคิดว่าจะได้ยินถังถังเรียกเขาว่าที่รักซะอีก
ในใจเขามีความเสียดายจาง ๆ แต่การกระทำของเขารวดเร็วมาก เขาหยิบการ์ดสีดำทองคำใบหนึ่งออกมาโดยตรง แล้วยื่นให้เจียงถัง พูดอย่างใจเย็น ๆ ว่า "ถังถัง ใช้ตามใจเลย"
"ว้าว!" เจียงถังรับการ์ดสีดำทองคำมา ถือไว้ในมือพลิกไปพลิกมา ต่างจากการ์ดธนาคารทั่วไปจริง ๆ ด้วยสิ!
การ์ดสีดำทองคำใบนี้มีผิวสัมผัสสุด ๆ ไปเลย!
เธอมองเสิ่นซิวเหนียนด้วยตาที่เป็นประกาย "เสิ่นซิวเหนียน นี่คือบัตรเสริมของนายเหรอ?"
"ไม่ใช่ นี่คือบัตรหลัก" เสิ่นซิวเหนียนมองตาของเจียงถัง "เธอใช้บัตรหลัก ฉันใช้บัตรเสริม"
เจียงถังพูด "ว้าว~"
เธอจับแขนของเสิ่นซิวเหนียน กระโดดไปมา "เสิ่นซิวเหนียน นายดีกับฉันขนาดนี้ได้ไงเนี่ย?"
เสิ่นซิวเหนียนเลิกคิ้วเล็กน้อย หัวเราะเบา ๆ "ฉันดีมากเหรอ?"
"ใช่สิ!" เสียงของเจียงถังหวานมาก "เสิ่นซิวเหนียน นายดีสุด ๆ เลย!"
เสิ่นซิวเหนียนโน้มตัวลงเล็กน้อยมองตาของเจียงถัง ในดวงตายาวแคบของเขามีความคาดหวังพลุ่งพล่าน "ถ้าฉันดีขนาดนั้น แล้วเธอจะพูดว่าอะไร?"
เจียงถังมองความคาดหวังในแววตาของเสิ่นซิวเหนียน ความคิดของเธอหมุนไปมา จู่ ๆ เธอก็นึกถึงที่นางเอกในทีวีพูดเมื่อกี้ ใบหน้าแดงขึ้นมาทันที
เธอเขินนิดหน่อย แต่ในมือเธอยังถือการ์ดสีดำทองคำของเสิ่นซิวเหนียนอยู่เลย!
เขายอมให้การ์ดกับเธอแล้ว...
เจียงถังมองแววตาที่คาดหวังของเสิ่นซิวเหนียน หน้าแดง พูดเสียงเล็ก ๆ ว่า "ขอบคุณที่รัก~"
เสียงของเธอเล็กมาก ๆ แต่เสิ่นซิวเหนียนก็ยังได้ยิน