เจียงฮวากอดเธอไว้ตลอด ปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เจียงถังร้องไห้อยู่พักหนึ่งจึงจะดีขึ้น
เธอเหลือบดูเวลา: "แม่ หนูต้องไปเรียนแล้ว"
เจียงฮวาลูบผมเธอ: "แม่พาไปส่งที่ห้องเรียน"
"โอเค"
เจียงฮวาพาเจียงถังไปส่งที่ใต้ตึกเรียน: "หนู แม่มารับไปกินข้าวเที่ยงนะ"
"โอเค"
เจียงถังยิ้มและบอกลาแม่
เธอต้องไปกินข้าวกับแม่ตอนเที่ยง ก็คงไม่ได้กินข้าวเที่ยงกับเสิ่นซิวเหนียน
ต้องบอกเสิ่นซิวเหนียนสักหน่อย
เจียงถัง: "เสิ่นซิวเหนียน ตอนเที่ยงฉันต้องกินข้าวกับแม่ ไม่ได้กินข้าวกับนายแล้วนะ"
เจียงถัง: จุ๊บjpg
เสิ่นซิวเหนียน: "โอเค"
เสิ่นซิวเหนียน: จุ๊บjpg
เสิ่นซิวเหนียนตอบข้อความเจียงถังเสร็จก็วางโทรศัพท์ลง
รถของเขาไม่ได้ขับไปไหน เขาเพิ่งเห็นตอนที่ถังถังพูดกับแม่ของเธอ เหมือนเธอร้องไห้?
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็สตาร์ทรถ อยากไปดูอารมณ์ของถังถังตอนนี้
เจียงถังอยู่ในห้องเรียน พยายามขุดความทรงจำในหัว แต่ก็ขุดออกมาได้ไม่มาก
เธอพูดกับถ่งถ่ง: "ถ่งถ่ง ฐานะการเงินของแม่ฉัน ดูเหมือนจะดีกว่าตอนก่อนฉันทะลุมิติเข้ามาอีกนะ"
ถ่งถ่งใช้หน่วยประมวลผลลองดูสถานะงานของเจียงฮวา
ขอโทษที นี่มันชอบอู้งาน เรื่องพวกนี้มันไม่เคยเช็กมาก่อนเลยจริง ๆ
มันตกใจกับข้อมูลที่เจอ แล้วรีบเล่าให้เจียงถังฟัง
เจียงถังอึ้งไปทันที ตอนเธอห้าขวบ พ่อแท้ ๆ เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แม่ได้รับมรดกทั้งหมด?
แม่ของเธอทำความฝันของตัวเองเป็นจริงด้วย!