เจียงถังได้ยินคำพูดของฟู่ถิงหลานแล้วรู้สึกเขินอายมาก เธอมองฟู่ถิงหลานด้วยความงุนงง ไม่รู้จะพูดอะไรดี
เสิ่นซิวเหนียนหัวเราะเยาะเบา ๆ เขานานแล้วที่ไม่ได้เจอคนที่ไร้มารยาทขนาดนี้
เจียงถังได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเยือกเย็นของเขา ก็เงยหน้ามองเขาโดยสัญชาตญาณ
แววตาของเสิ่นซิวเหนียนเย็นชาและไร้ความรู้สึก ใบหน้าไร้อารมณ์ใด ๆ
เขาโกรธแล้ว
เจียงถังรีบจับมือเสิ่นซิวเหนียนไว้ ห้ามไม่ให้เขาพูด
ฟู่ถิงหลานยังเป็นผู้หญิงอยู่ เธอไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องอับอายต่อหน้าคนมากมาย
เจียงถังตัดสินใจจัดการด้วยตัวเอง
เธอมองฟู่ถิงหลานแล้วยิ้มแห้ง ๆ : "เพราะว่า... ฉันเทียบกับความโลภเงินแล้ว ที่จริงฉันชอบหน้าตามากกว่า"
ฟู่ถิงโจว: ...
ความหมายของเจียงถังคือเขาหน้าตาไม่เท่าเสิ่นซิวเหนียน?
เขามองไปที่เจียงถัง เจียงถังสวยมาก เรื่องนี้ไม่มีข้อโต้แย้ง
เธอสวมชุดขี่ม้า เสื้อเชิ้ตปกแหลมสีดำ กางเกงขายาวสีขาว เสื้อกล้ามเอวสูงสีขาว รองเท้าบูทยาวถึงเข่า ดูสูงโปร่งและสวยงาม
ผมของเธอถูกรวบเป็นมวยต่ำเพื่อความสะดวกในการสวมหมวกกันน็อก ใบหน้าที่สวยงามไม่มีผมบัง จึงดูสวยงามยิ่งขึ้นตรงไปตรงมา
เมื่อแรกพบ เธอสวมชุดกระโปรงสีเขียว สง่างามและโดดเด่น ตอนนี้เธอดูองอาจและสดใสยิ่งขึ้น
สองปีก่อนพวกเขาควรได้รู้จักกัน
ฟู่ถิงโจวอดคิดไม่ได้ ที่แท้เธอไม่ได้ชอบหน้าตาของเขา งั้นสองปีก่อนถึงไม่ได้มาหาเขางั้นหรือ?
เจียงถังสัมผัสได้ถึงสายตาของฟู่ถิงโจว ก็เหลือบมองเขาแล้วยิ้มด้วยความเก้อเขิน
ขอโทษจริง ๆ ที่ทำให้ผู้หญิงอับอายฉันทำไม่ได้ ก็เลยต้องให้เธออับอายแทนละกัน