เจียงถังเอามือกุมหัวใจไว้ อดที่จะใจละลายไม่ได้จริง ๆ
ถ่งถ่งกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะทำงานอีกครั้ง แขนเล็ก ๆ สองข้างป้อม ๆ ใช้แตะ ๆ หน้าตัวเอง กระโดดไปกระโดดมา น่ารักจนรับไม่ไหวจริง ๆ
เจียงถังมองมันก็กระโดดไปมากระโดดมาแบบนั้น อดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไป แล้วถ่งถ่งก็ย่อขาสั้น ๆ งอ ๆ กระโดดเข้ามือของเจียงถัง
เจียงถังตาเป็นประกายทันที : “ถ่งถ่ง นายน่ารักเกินไปแล้วรู้ไหม ?”
ถ่งถ่งดีใจ : “ถังถัง นายไม่กลัวฉันจริง ๆ น่ะเหรอ?”
“ถ่งถ่ง ฉันจะกลัวนายได้ยังไง ฉันชอบนายเว่อร์ ๆ เลย ฉันไม่มีวันกลัวนายแน่นอน ถี่งถอดจำไว้ได้ไหม” ?”
“จำได้แล้วจ้า !” ถี่งถังดีใจเว่อร์ๆ
พวกเธอเล่นกันอยู่ในห้องหนังสืออย่างมีความสุขเป็นเวลานาน
ดวงตาของเจียงถังยิ่งสว่างจ้าขึ้น เธออดที่จะมองตุ๊กต บีเจดี ของตัวเองแล้วถามด้วยความคาดหวังไม่ได้ : “ถี่งถัง ถ้าจะทำร่างบีเยดีให้แกนายจะสามารถสิงร่างได้ไหม?”