ตระกูลเสิ่นและเจียงฮวาเริ่มเตรียมงานแต่งงานของพวกเขา
พอมาถึงช่วงเวลานี้จริง ๆ เจียงถังกลับกลายเป็นคนที่ไม่มีอะไรต้องทำ
เธอนัดเจอเพื่อนสาวกลุ่มหนึ่ง
ซ่งซวี่ โจวโน่ว เวินเนี่ยน หลี่หว่านเซี่ย และไป๋เจียเหยียน หกคนนั่งเบียดกันคุยเล่น
หลี่หว่านเซี่ยในฐานะแฟนคลับตัวยงของเหนียนเหนียนโหย่วถัง สวมกอดเจียงถังแล้วร้องไห้ฟูมฟาย
"ถังถัง เธอต้องมีความสุขให้นะ ฮือๆๆ"
เจียงถังตบไหล่เธอเบา ๆ "ฉันจะมีความสุข"
ไป๋เจียเหยียนมองเธอแล้วอวยพร "ถังถัง ขอให้เธอมีความสุขนะ"
เจียงถังมุมปากโค้งขึ้น
ซ่งซวี่ โจวโน่ว และเวินเนี่ยนต่างอวยพรเธอเช่นกัน
หกคนนั่งอยู่ด้วยกัน พูดถึงเรื่องในอดีต พูดถึงปัจจุบัน แล้วก็ฝันถึงอนาคต
เจียงถังอดคิดถึงตัวเองไม่ได้ ในเวลาแค่สองปีสั้น ๆ เธอกลับเปลี่ยนแปลงไปมากมายขนาดนี้
ก่อนหน้านี้เธอไม่รู้ว่าตัวเองมีบาดแผลในวัยเด็ก แต่เสิ่นซิวเหนียนกลับค้นพบ
กว่าหนึ่งปีมานี้ เสิ่นซิวเหนียนพาเธอไปหาหมอจิตวิทยาเป็นประจำ อาการป่วยทางจิตของเธอหายดีแล้วโดยสิ้นเชิง
เจียงถังมุมปากผุดรอยยิ้มขึ้นมา เสิ่นซิวเหนียนดูแลเธอได้ดีจริง ๆ
เธอคุยกับเพื่อนสาวจนดึก ก่อนทั้งหกคนจะเตรียมตัวกลับบ้าน
เจียงถังเดินออกจากประตู เห็นเสิ่นซิวเหนียนที่มารับเธอ
ไป๋เจียเหยียนพูดกับเธอ "ถังถัง ไปเถอะ ฉันจะไปส่งพวกเธอเอง"
เจียงถังโบกมือลาเพื่อน ๆ แล้ววิ่งไปหาเสิ่นซิวเหนียน เสิ่นซิวเหนียนเดินเข้าหาเธออย่างรวดเร็วและสวมกอดเธอไว้
หลี่หว่านเซี่ยสมองด้านซีพีพลุ่งพล่าน อดไม่ได้ที่จะถ่ายคลิปวิดีโอไว้ช่วงหนึ่ง
เธอพบว่า ทุกครั้งที่เจียงถังวิ่งไปหาเสิ่นซิวเหนียน เสิ่นซิวเหนียนจะเดินเข้าหาเธอเสมอ