งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสปิดฉากลงท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน
เจียงถังทิ้งตัวลงบนเตียง พลางส่งเสียงถอนหายใจอย่างสบายใจ เธอกลิ้งไปมาสองรอบ แล้วอุทานว่า "ในที่สุดก็ได้นอนซะที"
"สบายสุดๆ"
พิธีการแต่งงานของเธอกับเสิ่นซิวเหนียนไม่ได้ซับซ้อนอะไร แต่กว่าจะครบวันก็ยังเหนื่อยอยู่ดี นี่แหละที่เรียกว่าเหนื่อยแต่มีความสุข
เสิ่นซิวเหนียนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ใส่ชุดนอนสีดำหลวมๆ เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าและกล้ามอกที่งดงาม
เขายืนพิงโต๊ะเครื่องแป้งของเจียงถัง มองเธออย่างสบายอารมณ์
เจียงถังสวมชุดนอนผ้าไหมสีขาวนวล ผมยาวสีดำเป็นลอนสยาย ไหล่ลงมาปกคลุมผ้าห่มสีแดง ยิ่งขับให้ผิวขาวผ่องของเธอเด่นชัดจนไม่อาจละสายตาได้
เสิ่นซิวเหนียนเดินเข้ามา นอนลงข้างๆ เจียงถัง แล้วยันตัวขึ้นมองเธอ "เหนื่อยมากไหม?"
เจียงถังส่ายหน้าเบาๆ "ไม่เท่าไหร่หรอก"
เธอมองเสิ่นซิวเหนียน ดวงตาวาวโรจน์ราวกับบรรจุแสงจันทร์ไว้เต็มเปี่ยม
"เสิ่นซิวเหนียน เราสองคนแต่งงานกันจริงๆ แล้วเนี่ย"
เธอยังมีความรู้สึกไม่เหมือนจริง เธอกับเสิ่นซิวเหนียนแต่งงานกันได้ยังไงกันแน่
"เสิ่นซิวเหนียน นายรู้สึกว่าไม่จริงบ้างไหม?"
"ไม่รู้สึก" เสิ่นซิวเหนียนตอบอย่างแน่ใจ "เพราะฉันรอวันนี้มานานแล้ว"
ตั้งแต่แรกเริ่ม เขามั่นใจมาตลอดว่าเขาอยากใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกับเจียงถัง และเขาก็พยายามเพื่อสิ่งนั้นมาโดยตลอด
ตอนนี้ได้แต่งงานกันจริงๆ เขารู้สึกได้แค่ความสุขุมใจที่ทุกอย่างลงตัว
เจียงถังเอามือประคองคาง "ฉันรู้สึกไม่เหมือนจริงนิดหน่อย"