"ภรรยา สวัสดีปีใหม่จ้ะ"
เสิ่นซิวเหนียนมอบของขวัญปีใหม่ให้เจียงถัง
ดวงตาของเจียงถังแดงก้ำ เธอไม่ได้ร้องไห้มานานมากแล้ว แต่ในวินาทีนี้ เธออดไม่ได้จริง ๆ
เจียงถังวัย 28 ปีได้รับของขวัญที่เธอรอคอยมาถึงแปดปี
[แผนความเป็นไปได้เกี่ยวกับการย้ายโลก]ที่เสิ่นซิวเหนียนเคยให้เธอไว้ ในที่สุดวันนี้ก็ได้คำตอบ
เจียงถังยืนอยู่ในแล็บของเสิ่นซิวเหนียน มองดูประตูแสงสีน้ำเงินเรืองรองที่อยู่ตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะโผเข้ากอดเสิ่นซิวเหนียนแน่น
เสิ่นซิวเหนียนพูดอย่างอ่อนโยน "ภรรยา เธอไปพบเพื่อนสนิทของเธอได้แล้ว"
"ขอบคุณนะ เสิ่นซิวเหนียน ขอบคุณจริง ๆ"
นอกจากคำว่าขอบคุณ เจียงถังพูดอะไรไม่ออกเลย
ถ่งถ่งกระโดดไปกระโดดมา "แม่ แม่ พ่อ หนูก็จะไปด้วย!"
"ได้ เราจะไปด้วยกัน..."
เจียงถังพูดยังไม่ทันจบ โลกก็เกิดการสั่นไหวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เสิ่นซิวเหนียนกับถ่งถ่งรีบโผเข้ากอดเจียงถังไว้พร้อมกัน
"แผ่นดินไหวหรือเปล่า?" เจียงถังถามอย่างสงสัย
เสิ่นซิวเหนียนสีหน้าเรียบเฉย "ไม่ใช่แผ่นดินไหว"
ถ่งถ่งพูดอย่างงงงวย "แม่ นี่มันเหมือนลางบอกเหตุว่าโลกกำลังจะพังถล่มเลยนะ?"
เจียงถังหันไปมองเสิ่นซิวเหนียนทันที เสิ่นซิวเหนียนยกมือขึ้น "ไม่ใช่ฉัน"
เจตจำนงของโลกนี้: [เป็นเพราะประตูแสงที่อยู่ตรงหน้าพวกเธอนั่นแหละ]
เจียงถังเผลอเงยหน้ามองด้านบน "เจตจำนงของโลกนี้ เป็นเธอใช่ไหม?"
เจตจำนงของโลกนี้: [ใช่ ฉัน ฉันถูกพวกเธอปลุกขึ้นมาอีกครั้ง]
เจียงถังงงเล็กน้อย "ประตูแสงนี่มันเป็นอะไร?"
เจตจำนงของโลกนี้: [นี่ไม่ใช่เทคโนโลยีที่อยู่ในยุคปัจจุบัน เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเกินไปไม่สอดคล้องกับช่วงการพัฒนาของโลกในตอนนี้ ดังนั้นจึงมีความเสี่ยงที่จะทำให้โลกพังถล่มได้]