เจียงถังเผ่นหนีไปอย่างหัวซุกหัวซุน เธอวิ่งไปที่เคาน์เตอร์น้ำดื่ม หันหลังให้เสิ่นซิวเหนียน แกล้งทำเป็นเลือกเครื่องดื่ม แต่จริง ๆ แล้วใจเต้นไม่เป็นส่ำ
เธอถามระบบในใจว่า "ถ่งถ่ง เสิ่นซิวเหนียนเขาเป็นอะไรไปเนี่ยอ่าาาา"
ระบบ "…สงสัยปากเขาก็คันมั้ง"
เจียงถัง …
ระบบ ╮( •́ω•̀ )╭
เสิ่นซิวเหนียนเอียงคอจ้องแผ่นหลังของเจียงถังแล้วยิ้มบาง ๆ เธอขี้อายเกินไปจริง ๆ
เขามองเจียงถังอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ยังไม่มีท่าทีอะไร เขาเลยเรียกเธอว่า "ถังถัง ยังเลือกไม่ได้อีกเหรอว่าจะดื่มอะไร"
"โอ้วเลือกได้แล้ว" เจียงถังหยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งมาส่ง ๆ
เธอดื่มไปอึกหนึ่ง
หวานจังเลย
ทั้งที่เป็นน้ำแร่ธรรมดา แต่พอเธอดื่มทำไมรู้สึกหวานอย่างนี้
เธอดื่มน้ำไปพลางใจลอย รู้สึกว่าแก้มยังร้อนอยู่ เลยเอาขวดมาแปะที่หน้าเพื่อลดอุณหภูมิ
เธอแปะอยู่อย่างนั้นสักพัก พอเงยหน้าก็เห็นเสิ่นซิวเหนียนกำลังเอียงคอจ้องเธออยู่
เขายิ้มตลอดเลย
เจียงถังฮึเบา ๆ "นายจ้องฉันทำไม"
เสิ่นซิวเหนียนจงใจถาม "ถังถัง หน้าเธอแดงมากเลย จะเป็นไข้ด้วยหรือเปล่า"
"ไม่ใช่สักหน่อย"
"แล้วทำไมหน้าแดงล่ะ"
เสิ่นซิวเหนียนทำท่าทางอยากรู้อยากเห็นเหมือนไม่รู้สาเหตุจริง ๆ
เจียงถังเม้มปาก เธอวิ่งเข้าไปแล้วยื่นมือทุบอกเสิ่นซิวเหนียน
ระหว่างทุบเธอถาม "ตอนนี้รู้หรือยัง"
เสิ่นซิวเหนียนสะใจเงียบ ๆ แรงของเจียงถังเบาและแผ่วเบามาก เขาสะใจจะตาย
