เสิ่นซิวเหนียนได้ยินคำพูดของเธอ ก็เงยหน้าขึ้นทันที มองเข้าไปในดวงตาของเธอ
ถังถังกำลังโกรธ โกรธมาก ๆ
ถังถังโกรธ แสดงว่าเธอคิดว่าเขาเข้าใจเธอผิด นั่นหมายความว่าเธอจะไม่ทิ้งเขาไป
เสิ่นซิวเหนียนจ้องมองเจียงถังอย่างลึกซึ้ง อยากได้คำตอบที่ชัดเจนเหลือเกิน
"ภรรยา เธอจะเลือกฉันไหม?"
เจียงถังโกรธมาก แต่เมื่อเห็นแววตาที่แตกร้าวของเสิ่นซิวเหนียน เธอก็ใจอ่อนลงอีกครั้ง
"เสิ่นซิวเหนียน นายฟังให้ดีนะ ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว"
"นายไม่ใช่ตัวเลือกในสองทางเลือก ฉันไม่เคยเอานายไปไว้ในตำแหน่งที่ต้องถูกเลือก"
"นายคือคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตร่วมกันด้วย ฉันไม่เคยคิดจะทิ้งนายไป"
"ที่นายบอกว่าไม่มีสิ่งที่ทำให้ฉันอยู่ นายจำไว้ว่า ฉันรักนาย ฉันเต็มใจอยู่ข้างนาย นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้นายอยู่เหนือทางเลือกทั้งหมด"
"นายควรเชื่อฉัน ฉันจะไม่มีวันทิ้งนายไป"
เสิ่นซิวเหนียนได้ยินคำพูดของเจียงถัง รู้สึกเหมือนอารมณ์ทุกอย่างถูกทำให้สงบลง
"ภรรยา..." เขาทำเสียงอ่อนลง โน้มหัวเข้ามาหา อยากจะซบกับเจียงถัง
เจียงถังยันเขาไว้ เม้มปาก มองตาของเสิ่นซิวเหนียน แล้วถามคำถามนั้นออกมาในที่สุด
"เสิ่นซิวเหนียน นายหมดใจเชื่อใจฉันแล้วเหรอ? เพราะว่าก่อนหน้านี้ฉันเคยโกหกนาย?"
เธอเสียใจ น้อยใจ ขนตาสั่นระริก เสียงแหบพร่าเล็กน้อย "งั้นนายก็ไม่เชื่อคำสัญญาของฉันอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?"
"นายก็ไม่เชื่อความรักของฉันที่มีต่อนายแล้วใช่ไหม?"
เสิ่นซิวเหนียนได้ยินคำพูดของเจียงถัง รู้สึกเจ็บที่กลางอกจนแทบหายใจไม่ออก