เจียงถังคิดแล้วคิดอีก ตั้งแต่เธอทะลุมิติเข้ามา เธอก็ไม่เคยซ้อมร้องเพลงเลย
จริง ๆ แล้วเธอก็ควรจะซ้อมบ้างแล้ว
เจียงถังร้องเพลงเป็น ทักษะการร้องเพลงของเธอกับเจ้าของร่างเดิม ล้วนได้มาจากแม่ทั้งคู่
เจียงถัง: "โอเค~"
เจียงถัง: "แต่ตอนกลางคืนฉันต้องไปหาเสิ่นซิวเหนียน ฉันต้องออกเดินทางตอนสองทุ่ม"
ไป๋เจียเหยียน: "เสิ่นซิวเหนียนไม่ใช่กำลังเข้าร่วมสัมมนาวิชาการอยู่เหรอ?"
เจียงถัง: "สัมมนาวันนี้จบแล้ว ฉันอยากจะเซอร์ไพรส์เขา~"
ไป๋เจียเหยียน: "ฉันไปส่งเธอเอง"
เจียงถัง: "เหยียนเหยียน ไม่ต้องหรอก"
ไป๋เจียเหยียน: "แล้วเธอจะไปยังไง? ขี่รถไฟฟ้า? หรือจะเรียกแท็กซี่?"
ไป๋เจียเหยียน: "เธอคนเดียว ฉันไม่สบายใจ ฉันไปส่งเธอเอง ส่งถึงปุ๊บฉันไปปั๊บ จะไม่ไปกวนเดตของเธอกับเสิ่นซิวเหนียนหรอก"
เจียงถัง: ซาบซึ้งจนต้องใช้ภาพแทนคำพูด
เจียงถัง: "ขอบคุณเหยียนเหยียน~ จุ๊บ ๆ~"
คาบบ่ายของเจียงถังจบลง เธอเดินออกจากห้องเรียน เห็นไป๋เจียเหยียนใส่แว่นกันแดด นั่งอยู่บนซูเปอร์คาร์เพื่อรอเธอ
พอเธอเห็นเจียงถัง ก็โบกมือให้เจียงถัง: "ขึ้นรถสิ"
เจียงถังขึ้นรถของไป๋เจียเหยียน พร้อมกับเตือนไป๋เจียเหยียน: "เหยียนเหยียน ขับช้า ๆ หน่อยนะ"
"ฉันรู้ ฉันไม่ใช่เจียงฉือเหย่ซะหน่อย"
เจียงถังอดหัวเราะไม่ได้
เธอกินข้าวเย็นกับไป๋เจียเหยียน จากนั้นก็มีแค่เธอกับไป๋เจียเหยียนสองคนซ้อมร้องเพลง
ไป๋เจียเหยียนดีดกีตาร์ เจียงถังใช้เวลาหาจังหวะอยู่พักหนึ่ง ก็ร้องได้เป็นธรรมชาติมากแล้ว
พวกเธอซ้อมอยู่พักหนึ่ง ไป๋เจียเหยียนพูดว่า: "ถังถัง เธอร้องเพลงไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว นิสัยเธอก็ไม่เหมือนเมื่อก่อนด้วย"