เสิ่นซิวเหนียนสีหน้าผ่อนคลายลง มองเจียงถังแล้วตอบรับเบา ๆ
"ใช่ เราจะไม่มีวันเสียใจอีกแล้ว"
มื้อเย็นของพวกเขาคืออาหารเพื่อสุขภาพที่นักโภชนาการจัดทำขึ้น อาหารเพื่อสุขภาพนั้นครบรสทั้งสี กลิ่น และรสชาติ ไม่ได้จืดชืดอย่างที่ใคร ๆ เข้าใจ
เจียงถังรู้สึกว่าอร่อยมาก ชมอยู่หลายประโยค เสิ่นซิวเหนียนสีหน้านิ่ง ๆ พูดแบบไม่ใส่ใจว่า "ภรรยาชอบขนาดนี้ งั้นให้พวกเธออยู่ต่อเลยไหม?"
เจียงถังดีใจ "ดีเลย!"
เสิ่นซิวเหนียนเงยหน้ามองเธอ หลับตาลี่ ๆ เจียงถังสัมผัสได้ถึงอันตรายอย่างประหลาด
เธอตอบได้ไวมาก "ดีสิ ถึงฉันจะคิดว่าอาหารที่เธอทำอร่อยที่สุด ถึงฉันจะอยากกินอาหารที่เธอทำให้ทุกวัน แต่แบบนั้นเธอจะลำบากเกินไปนะ~"
"ฉันไม่อยากให้เธอลำบากแบบนั้น~"
เสียงของเจียงถังหวานแหววราวกับมีตะขอเกี่ยว เสิ่นซิวเหนียนรู้สึกว่าหัวใจทั้งดวงถูกเธอเกี่ยวไปแล้ว
มุมปากเขายกขึ้น "ภรรยาชอบกินอาหารที่ฉันทำ ฉันไม่รู้สึกลำบากเลย"
"งั้นฉันก็รอคอยที่จะได้กินอาหารที่เธอทำให้ทุกวันแล้วนะ~"
เจียงถังกระพริบตา ดวงตาเป็นประกายจ้องมองเขาอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง
เสิ่นซิวเหนียนพยักหน้าเรียบ ๆ "ได้"
เขาก้มหน้าลง มุมปากยกขึ้นสุด ๆ ภรรยาบอกว่าชอบอาหารที่เขาทำที่สุด สะใจสุด ๆ
กินมื้อเย็นเสร็จ นักโภชนาการเก็บกวาดครัวเสร็จก็จากไป
เจียงถังกับเสิ่นซิวเหนียนเบียดกันนั่งบนโซฟาในห้องหนังสือ ตอนนี้พวกเขาจะทำเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่ง
นั่นคือการทำร่างกายให้ถ่งถ่งด้วยกัน
เจียงถังซื้อวัสดุไว้แล้ว เธอตั้งใจจะทำร่างกายตุ๊กตาผ้าฝ้ายให้ถ่งถ่ง ทั้งสองคนสีหน้าจริงจัง เตรียมพร้อมเต็มที่