โจวเทียนหยางหันไปมองพลสื่อสารที่อยู่ทางซ้าย
น้ำเสียงหนักแน่นมั่นใจ
“กรมทหารใหม่ที่สองกวาดล้างกรมทหารราบที่ 107 สังกัดกองพลน้อยทหารราบที่ 31 แห่งกองพลที่ 109 ของญี่ปุ่นจนหมดสิ้น บริเวณเนินลาดทางใต้ของลี่กู่”
“อาเบะ โคอิจิ ผู้บังคับการกรม ถูกสังหารแล้ว ระบบบัญชาการของกรมทหารก็ถูกทำลายลง”
“ศึกครั้งนี้สังหารข้าศึกได้กว่าสามพันนาย ยึดอาวุธยุทโธปกรณ์และเสบียงต่าง ๆ มาได้จำนวนหนึ่ง ตัวเลขที่แน่ชัดจะรายงานอีกครั้งหลังตรวจนับเสร็จ”
“ฝ่ายเราสูญเสียกำลังพลไม่มาก ตอนนี้กำลังกวาดล้างสนามรบ สภาพของกองกำลังยังดีอยู่”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเสริมอีกประโยค
“ฝากบอกผู้บัญชาการกองพลด้วยว่า หากกองบัญชาการกองพลมีแผนการรบใหม่ ก็ออกคำสั่งได้ทุกเมื่อ กรมทหารใหม่ที่สองพร้อมเข้าร่วมการรบครั้งใหม่ได้ตลอดเวลา”
พลสื่อสารคนนั้นพยักหน้าแรง ๆ จดจำทุกคำที่โจวเทียนหยางพูดไว้ในใจอย่างขึ้นใจ จากนั้นทำความเคารพแล้วหันหลังวิ่งไปทางเหนือ
โจวเทียนหยางหันไปหาพลสื่อสารอีกคน
“ไปที่กองบัญชาการกรมทหาร รายงานผู้แทนคณะกรรมการการเมืองว่าทุกคนปลอดภัย”
น้ำเสียงของเขาอ่อนลงกว่าครู่ก่อนเล็กน้อย
แต่ยังคงหนักแน่นจนไม่มีใครกล้าคัดค้าน
“บอกผู้แทนฯ ว่าการรบจบแล้ว กรมทหารญี่ปุ่นถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น”
“แม้ทหารจะมีผู้บาดเจ็บล้มตาย แต่ภาพรวมยังควบคุมได้”
“ตอนนี้กำลังกวาดล้างสนามรบ ก่อนฟ้ามืดจะถอนกำลังออกจากแนวรบและกลับฐานที่ตั้ง”