หมาหย่งนั่งยองอยู่หน้าอุปกรณ์ชิ้นนั้น
เขาจัดวางชนวนเรียบร้อยแล้วลุกขึ้น ถอยไปยังระยะปลอดภัย
เขามองโจวเทียนหยาง โจวเทียนหยางพยักหน้าให้
หมาหย่งขีดไม้ขีดไฟ จุดชนวน เปลวไฟลามไปตามพื้นอย่างรวดเร็ว ก่อนพุ่งเข้าไปกลางกองกระสุน
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงระเบิดทุ้มหนักก็ดังมาจากใจกลางหุบเขา
แรงระเบิดกวาดฝุ่นและเศษหินฟุ้งกระจายออกไปทั่วบริเวณ
กระสุนกองนั้นซึ่งขนไปไม่ได้ถูกทำลายจนหมดสิ้นจากแรงระเบิด ซากที่เหลือถูกเปลวไฟเผาผลาญจนมอดไหม้อย่างรวดเร็ว
“ถอนกำลัง”
โจวเทียนหยางไม่แม้แต่จะหันไปมองอีกครั้ง เขาหมุนตัวเดินไปทางกองกำลัง
คนทั้ง 355 คนถอนกำลังอย่างรวดเร็วไปตามเส้นทางที่เลือกไว้ล่วงหน้าทางฝั่งตะวันตกของหุบเขา
ขบวนกระชับแน่น แต่ไม่วุ่นวายแม้แต่น้อย
เติ้งเฉินนำทหารเก๋าศึก 40 นายเปิดทางอยู่ด้านหน้า ส่วนหมาหย่งนำหมวดองครักษ์คอยระวังหลังอยู่ท้ายขบวน
กองกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปตามทางเล็กเชิงเขา ซึ่งแทบถูกหญ้ารกปกคลุมจนมิด
เส้นทางนี้แคบกว่าทางขามา ภูมิประเทศสองข้างทางก็ซับซ้อนกว่า บางช่วงต้องเบี่ยงตัวถึงจะผ่านได้
แต่เส้นทางนี้มุ่งไปในทิศทางที่ขนานกับแนวสันเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของฐานที่มั่นช่องเขา
พวกเขาสามารถเลี่ยงระยะยิงของฐานที่มั่น แล้วอ้อมผ่านจากด้านข้างได้โดยตรง
หลังเดินไปได้ราวยี่สิบกว่านาที กองกำลังก็มาถึงเชิงเขาด้านล่างฐานที่มั่นช่องเขา
เมื่อเงยหน้ามองจากตรงนี้ จะเห็นเค้าโครงของป้อมปืนได้ชัดเจน แม้แต่ช่องยิงบนกำแพงก็พอมองเห็นราง ๆ
แต่ด้านในกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ แม้แต่เงาคนสักคนก็ไม่มีให้เห็น