"จะให้สปอยล์บทอีกทำไม ในเมื่อเดาได้อยู่แล้ว ผู้ชายคนนี้ทั้งวันไม่ทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราว นอกใจแล้วก็โกหกเก่งเป็นชุด ๆ ยังยักยอกเงินบริษัทอีก มีทายาทแบบนี้ บริษัทไม่เจ้งก็แปลกแล้ว ครอบครัวเราโชคดีที่ให้พี่สามแกสืบทอด ถ้าเป็นหงซื่อเซียนคนนี้ละก็ ฉันยกบริษัทให้ใครไปเลยดีกว่า เพราะยังไงผลลัพธ์ก็เหมือนกัน" ฉินหยวนจงด่าหงซื่อเซียนได้สุดฤทธิ์จนไร้ความน่าเกรงขามไปเลย
"พี่สามไม่เหมือนกันนะ ถ้าพี่สามรู้ว่าลุงใหญ่เอาเขาไปเทียบกับหงซื่อเซียน พี่สามต้องโกรธแน่ ๆ"
พูดถึงใครคนนั้นก็มา เห็นทีจะพูดลับหลังคนไม่ได้จริง ๆ
ว่ากันถึงเฉาเฉา เฉาเฉาก็มา พึ่งพูดถึงฉินหวยปุ๊บ คนก็เดินมาปั๊บ
"ฉันโกรธอะไรเหรอ?"
"เปล่า ๆ กำลังคุยเรื่องละครอยู่" ฉินอวี๋หัวเราะกลบเกลื่อนตอบฉินหวย
"ละครเธอเหรอ? เสน่ห์แห่งการกลับบ้านเหรอ?" คำว่า เสน่ห์แห่งการกลับบ้าน ห้าคำที่หลุดจากปากฉินหวยฟังดูขำ ๆ แปลก ๆ
"ใช่ กำลังคุยเรื่องนี้พอดี เออใช่ พี่สามไม่ใช่บอกว่าจะดูไง ดูยัง ดูยัง" ฉินอวี๋เปลี่ยนเรื่องอย่างไม่ให้ใครทันตั้งตัว
"ดูแล้ว ละครดีอยู่หรอก แต่ส่วนที่เป็นธุรกิจในเรื่องมีจุดอ่อน" ฉินหวยสังเกตเห็นท่าทีเล็กน้อยของฉินอวี๋ แต่ก็ไม่ได้จับผิด แค่พูดตามเรื่องที่เธอเปลี่ยนไป
"ละครทีวีก็ต้องมีส่วนที่แต่งเติมทางศิลปะบ้างแหละ ฉันจะจำไปปรับปรุงในภายหลัง" ฉินอวี๋คิดว่าที่ฉินหวยพูดก็มีเหตุผล ตรรกะสำคัญจริง ๆ ต่อไปถ้าถ่ายแนวจริงจังต้องระวัง ส่วนละครโรแมนติกทั่วไปก็ยังให้ความสำคัญกับความดราม่ามากกว่า แต่ว่าจะให้ห่างจากความเป็นจริงเกินไปก็ไม่ได้
สามคนกำลังคุยกันอย่างจริงจัง ฉินหวยชี้แนะปัญหาด้านนโยบายให้ฉินอวี๋หลายอย่าง ถึงแม้ตระกูลฉินจะไม่ได้คิดบุกวงการบันเทิง แต่เพราะธุรกิจครอบคลุมหลายด้าน หลายจุดจึงสามารถแนะนำฉินอวี๋ได้ โดยเฉพาะเรื่องนโยบาย ในฐานะหัวหน้าตระกูลฉินในตอนนี้ ความไวต่อนโยบายของฉินหวยไม่ต้องสงสัยเลย