"คุณชาย นี่มัน?"
เจวียนเอ๋อร์บนรถม้าเปิดม่านมองซูฮ่าวที่อุ้มหญิงสาวเข้ามา
"นางยังไม่ตาย เจวียนเอ๋อร์ เจ้าช่วยห้ามเลือดให้นางก่อน"
ซูฮ่าวพูดพลางวางหญิงสาวลงในรถ
"ท่านพี่ พี่สาวคนนี้เลือดออก"
ฮวาฮว่าพูดด้วยความหวาดกลัว
"ฮวาฮว่าอย่ากลัว พี่สาวคนนี้บาดเจ็บ ให้พี่เจวียนเอ๋อร์ช่วยรักษาแผลให้ พี่ชายจะอยู่ใต้รถม้าคอยปกป้องพวกเจ้า"
ซูฮ่าวปลอบ
"อื้ม ท่านพี่ต้องระวังตัวนะ"
ฮวาฮว่าพูดด้วยความเป็นห่วง
ซูฮ่าวพยักหน้า จากนั้นมองไปที่กระบี่ที่หญิงสาวยังกำไว้แน่น
มองดูแล้วยื่นมือไปหยิบ
ช่วยชีวิตเจ้าแล้ว ขอยืมป้องกันตัวก่อนเถิด
หญิงสาวกำแน่นมาก โชคดีซูฮ่าวมีแรงมาก
กระบี่ล้ำค่าเปล่งประกายเยือกเย็น ซูฮ่าวไม่เข้าใจกระบี่
แต่ก็รู้ว่ามันคมกริบ
"เจวียนเอ๋อร์ ฝากเจ้าด้วย"
"เจ้าค่ะคุณชาย"
เจวียนเอ๋อร์พูดพลางหยิบกล่องยาที่เตรียมไว้บนรถม้า ค้นหาสิ่งของ
ซูฮ่าวถือกระบี่ลงจากรถ
ในใจภาวนา ติงซิวรีบกลับมาเถิด
จางหลงกับเจ้าหู่ก็ยังดี
ใช่แล้ว ซูฮ่าวที่มีแต่พละกำลัง
ตอนนี้ไร้ซึ่งความรู้สึกปลอดภัย
ทันใดนั้นในป่ามีเสียงฝีเท้าวิ่งพล่านดังออกมา
ซูฮ่าวมองไปด้วยความดีใจ
นึกว่าเป็นจางหลงพวกนั้น
แต่พอเห็นคนมา ใจซูฮ่าวก็เย็นวาบ
'เชี่ย ดวงข้าใช้หมดแล้วหรือนี่'
เพราะมีคนมาสี่ห้าคน
แต่ละคนถืออาวุธคมกริบ
หน้าตาดุร้ายน่ากลัว ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาแน่
"มีคน"
หลายคนวิ่งตรงมายังรถม้า
ตอนนี้ซูฮ่าวอยากขับรถม้าหนีก็ไม่ทันแล้ว