ฝนกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ถาโถมไปทั่วทั้งเมืองท่าสเลตพอร์ต
เสียงฟ้าร้องสนั่นหวั่นไหว ฉีกกระชากม่านฟ้าสีดำมืด แสงสายฟ้าขาวซีดส่องสว่างมุมอับของท่าเรืออันเฉอะแฉะและเหม็นคาวเพียงชั่วพริบตา
“ไอ้เศษสวะ! แค่แผลภายนอกนิดเดียวก็หมดสภาพแล้วเรอะ? ฉันเลี้ยงแกมาเสียข้าวเปล่า!”
เสียงด่าทอหยาบคายมาพร้อมกับลูกเตะหนักหน่วง เสียงกระแทกทึบดังสนั่นกลางค่ำคืนฝนพรำ
โปเกมอนตัวเขียวทั้งตัว ใบไม้เหี่ยวลู่ตัวหนึ่ง—ล็อตาด—ถูกพ่อค้าลักลอบขนโปเกมอนในชุดดำเตะกระเด็นอย่างแรง ร่างเล็กกระแทกเข้ากับผนังคูระบายน้ำคอนกรีต ก่อนร่วงลงไปในแอ่งน้ำขุ่น สาดกระเซ็นเป็นวงกว้าง
เนื้อบริเวณขาหลังฉีกเปิดจนเห็นด้านใน หน้าอกมีแผลขนาดใหญ่ แผลลึกจนเห็นกระดูก ตัวเปียกโชกไปทั้งร่าง หายใจรวยริน แม้แต่แรงจะดิ้นหรือส่งเสียงร้องก็ไม่มี
ที่นี่คือเขตมืดมนที่สุดของเมืองท่าสเลตพอร์ต แหล่งสีเทานอกกฎหมายซึ่งมีทั้งการลักลอบขนโปเกมอน การซื้อขายในตลาดมืด และการต่อสู้ดิ้นรนของคนชั้นล่าง
ไม่มีใครสนใจว่าโปเกมอนป่าตัวหนึ่งจะเป็นจะตาย ยิ่งไม่มีใครหยุดมองเจ้าตัวน้อยที่กำลังจะตาย
“ตอนแรกกะจะลองเสี่ยงดู เผื่อขายได้สักกี่บาท ที่แท้ก็เป็นของไม่ได้มาตรฐาน เก็บไว้ก็เปลืองข้าวเปล่า”
ที่จริงโปเกมอนตัวนี้ถูกคนใหญ่คนโตตัดสินประหารไปนานแล้ว เขาแค่ยังมีความหวังเหลืออยู่นิดเดียว เพราะสำหรับคนชั้นล่าง การได้ครอบครองโปเกมอนสักตัว แม้จะพิการ ก็เป็นความฝันที่ไกลเกินเอื้อม
น่าเสียดาย ยารักษาแผลที่เขาเอาค่าจ้างสามวันไปซื้อมาเสียเปล่า อาการบาดเจ็บของเจ้านี่หนักเกินไป หลายวันที่ผ่านมาแผลยิ่งทรุดลงเรื่อย ๆ จนความอดทนของเขาหมดสิ้น
หัวหน้าพ่อค้าถ่มก้นบุหรี่ทิ้ง แล้วมองล็อตาดที่นอนนิ่งอยู่ในแอ่งน้ำอย่างเย็นชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด “ทิ้งมันไป! เตรียมทำงานได้แล้ว อย่าให้เสียเวลาซื้อขายกลางทะเลคืนนี้!”
ลูกน้องสองสามคนขานรับแล้วเดินเข้าไป โดยไม่แม้แต่จะมองร่างสีเขียวตัวน้อยข้างคูระบายน้ำ ก่อนหันหลังเดินตามพวกเดียวกันหายเข้าไปในตรอกเปียกฝน
เย็นชา ไร้ความรู้สึก และชินชาเสียแล้ว
ในเมืองท่าที่ผลประโยชน์อยู่เหนือทุกสิ่งแห่งนี้ โปเกมอนที่มีพรสวรรค์ต่ำ บาดเจ็บ และไร้ประโยชน์ สุดท้ายก็มีชะตากรรมเพียงอย่างเดียว—ถูกทิ้งไว้ในน้ำสกปรก ปล่อยให้ตายไปเอง
ขณะนั้นเอง ในเงามืดตรงมุมโกดัง เด็กหนุ่มร่างผอมคนหนึ่งกัดฟันแน่น มือกุมท้ายทอยที่มีเลือดซึม เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ
เฉินอวี่ปวดหัวแทบระเบิด น้ำฝนอันเย็นเยียบซึมผ่านเสื้อผ้าจนเปียกชุ่ม บาดแผลตรงท้ายทอยที่ถูกกระแทกแสบร้อน ทุกครั้งที่หัวใจเต้น ความเจ็บปวดทื่อ ๆ ก็แล่นลึกถึงกระดูก
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เขาเพิ่งทะลุมิติมาที่นี่
ความทรงจำสองชุดหลอมรวมกันอย่างรุนแรง กระแทกใส่จิตสำนึกของเขา
ชาติที่แล้ว เขาเป็นผู้เล่นมากประสบการณ์ที่คลุกคลีอยู่ในโลกโปเกมอนมาหลายปี เชี่ยวชาญเรื่องการแพ้ทาง การถ่ายทอดพันธุกรรม พรสวรรค์ และระบบวิวัฒนาการทั้งหมด
ชาตินี้ เขาเป็นเด็กกำพร้าวัย 15 ปีในเมืองท่าสเลตพอร์ต แคว้นโฮเอ็น ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่ในสังคมชั้นล่าง เมื่อครู่เพิ่งถูกพวกเศษสวะกลุ่มนี้ปล้นเงินค่าจ้าง ร่างเดิมลุกขึ้นสู้ แต่ถูกพวกอันธพาลท่าเรือฟาดท้ายทอยจนล้มลงในสภาพปางตาย
และการหมดสติครั้งสุดท้ายของเจ้าของร่างเดิม ก็เป็นสิ่งที่เปิดทางให้เขามาอยู่ที่นี่
ฟ้าผ่าลงมาอีกครั้ง แสงสายฟ้าแลบวาบ
เฉินอวี่จ้องร่างสีเขียวที่ไร้ชีวิตชีวาข้างคูระบายน้ำไม่วางตา แผงข้อมูลเสมือนสีฟ้าอ่อนชุดหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไร้ที่มา ชัดเจนอย่างยิ่ง
【โปเกมอน: ล็อตาด】
【ธาตุ: หญ้า + น้ำ】
【เลเวล: 6】
【ความสามารถ: คล่องแคล่วว่องไว (ความเร็วเพิ่มเป็นสองเท่าเมื่อฝนตก)】
【พรสวรรค์: สีเขียวอมฟ้าอ่อน (เสียหาย ฟื้นฟูแล้วประมาณ 12%) — พรสวรรค์ที่แท้จริง: สีเขียวอมฟ้าเข้ม】
【สถานะ: บาดเจ็บสาหัส · ขาดสารอาหารอย่างรุนแรง · ความสนิทสนม: 7 (หวาดกลัว)】
【ท่าที่ใช้ได้ในปัจจุบัน: เสียงร้อง (เพิ่งเรียนรู้), ปืนฉีดน้ำ (เพิ่งเรียนรู้)】
【ท่าที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม: ใบมีดโกน (เพิ่งเรียนรู้), เมล็ดดูดพลัง (เพิ่งเรียนรู้)】
ข้อมูลเพียงไม่กี่บรรทัดทำให้เลือดในกายเฉินอวี่ซึ่งเพิ่งตั้งสติได้เดือดพล่านขึ้นมาทันที!
พรสวรรค์สีเขียวอมฟ้าอ่อน!
มีท่าที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมครบถ้วนถึงสองท่า!
พ่อแม่ของมันต้องเป็นโปเกมอนระดับสูงอย่างแน่นอน!
นี่คือต้นกล้าชั้นยอดที่ใคร ๆ ก็ต้องแย่งชิง เป็นพรสวรรค์เลิศล้ำที่เทียบชั้นโปเกมอนตัวแรกของลูกหลานตระกูลใหญ่ได้!
แต่เพราะแผลภายนอกทำให้มันอ่อนแรง พรสวรรค์จึงดูเหมือนเสียหาย พ่อค้าลักลอบขนโปเกมอนพวกนี้ถึงได้มองมันเป็นโปเกมอนขยะ แล้วทิ้งขว้างให้รอวันตาย!
ช่างน่าขัน ช่างเหลวไหล แต่กลับเป็นความจริงอย่างยิ่ง
ในโลกนี้ โปเกมอนนับไม่ถ้วนใช้ชีวิตทั้งชีวิตติดอยู่ในกรอบของพรสวรรค์สีเขียวหรือสีเหลือง ไม่อาจแตะถึงระดับยิมได้เลยตลอดชีวิต
ทว่าล็อตาดที่นอนหายใจรวยรินอยู่ในน้ำสกปรกตัวนี้ กลับมีจุดเริ่มต้นเหนือกว่าผู้คนทั้งปวงมาแต่กำเนิด
ไม่มีใครมองเห็นไพ่ตายของมัน นอกจาก—เขาผู้มีแผงข้อมูล
ฝนซัดสาดลงบนพื้น น้ำขังไหลท่วมร่างเล็ก ๆ ของล็อตาดอย่างต่อเนื่อง ความเย็นเยียบกำลังพรากพลังชีวิตสุดท้ายของมันไปอย่างรวดเร็ว
ช้าไปอีกนิดเดียว มันต้องตายแน่
เฉินอวี่ข่มความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกกระชากตรงท้ายทอย แววตาพลันแน่วแน่ขึ้นอย่างยิ่ง
เพิ่งมาถึงโลกนี้ เขาไม่มีอะไรเลย ทั้งเงิน อำนาจ ที่พึ่งพิง และสถานะก็ต่ำต้อย
นี่คือโอกาสแรกนับตั้งแต่ทะลุมิติมา และเป็นทุนเพียงหนึ่งเดียวที่จะพลิกชีวิตได้!
หากพลาดล็อตาดตัวนี้ไป เขาคงต้องติดแหง็กอยู่ในสังคมชั้นล่างของเมืองท่าสเลตพอร์ตไปตลอดชีวิต ใช้ชีวิตอย่างไร้ความหมาย
เสี่ยง!
เขาต้องเสี่ยง!
เฉินอวี่ไม่สนใจความเจ็บปวดรุนแรงที่แผลฉีกออก เขาดันตัวลุกขึ้นจากพื้นโคลนอย่างรวดเร็ว ย่อตัวต่ำ อาศัยความมืดของค่ำคืนฝนพรางกาย แล้วพุ่งไปยังข้างคูระบายน้ำอย่างรวดเร็ว
เขาประคองล็อตาดตัวเย็นเฉียบและเปียกโชกไว้ในฝ่ามืออย่างระมัดระวัง
ร่างเล็กแข็งเกร็ง ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบจับไม่ได้ ตัวสั่นน้อย ๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ทว่ามันยังคงจ้องเฉินอวี่เขม็ง แสดงความระแวดระวังและดื้อรั้นเป็นครั้งสุดท้ายในยามคับขัน
แม้ใกล้ตาย มันก็ยังไม่ยอมแพ้ต่อการเอาชีวิตรอดอย่างสิ้นเชิง
“ไม่ต้องกลัว”
เฉินอวี่พึมพำเสียงเบา มือข้างหนึ่งปกป้องมันไว้แน่น ก่อนหันหลังพุ่งเข้าไปในโกดังเก็บอุปกรณ์ประมงเก่าร้างที่อยู่ข้าง ๆ
เขาพังประตูเข้าไป ตัดขาดจากสายลมและสายฝน
ภายในโกดังมืดสลัวและชื้นแฉะ กลิ่นอับชื้นปะปนกับกลิ่นสนิม
เฉินอวี่นั่งลงอย่างรวดเร็วโดยพิงกำแพงเย็นเฉียบ แล้วแบมือออก
ชั่วพริบตา แสงสีฟ้าอ่อนนุ่มนวลก็ผลิบานขึ้นจากกลางฝ่ามืออย่างเงียบงัน
ความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของเขาถูกกระตุ้นขึ้นทันที จากการทดลองหลายครั้งของเจ้าของร่างเดิมในความทรงจำ เฉินอวี่พบว่าความสามารถนี้ดูคล้ายพลังโทคิวะอยู่บ้าง และมีผลในการรักษาที่ไม่เลว
นี่คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมรอดชีวิตมาได้ ทั้งที่ได้รับบาดเจ็บครั้งแล้วครั้งเล่าในโลกอันโหดร้ายนี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
พลังงานบริสุทธิ์อันอบอุ่นหลั่งไหลออกมาราวกับสายน้ำ ค่อย ๆ โอบล้อมบาดแผลฉกรรจ์อันน่าสยดสยองของล็อตาด
เนื้อที่ฉีกเปิดค่อย ๆ สมานเข้าหากัน เส้นเลือดที่ขาดหยุดเลือดและเชื่อมต่อกัน ลมหายใจแห่งชีวิตที่รวยรินค่อย ๆ ฟื้นคืนอย่างมั่นคงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เจ้าตัวน้อยที่เดิมทีไร้ชีวิตชีวาค่อย ๆ ผ่อนคลาย ร่างกายที่เกร็งแน่นคลายลงจนหมด มันถูฝ่ามือของเฉินอวี่เบา ๆ แล้ววางใจลงอย่างสิ้นเชิง
เมื่อมองล็อตาดในอ้อมแขน ประกายคมกล้าในดวงตาเฉินอวี่ก็สว่างวาบขึ้นอย่างเต็มที่
พรสวรรค์เลิศล้ำที่คนอื่นมองไม่ออก โปเกมอนขยะที่คนอื่นทอดทิ้ง
นับจากนี้ไป ล็อตาดจะเป็นโปเกมอนตัวแรกของเขา เฉินอวี่!
ในเมืองท่าสเลตพอร์ตที่เต็มไปด้วยโปเกมอนธาตุน้ำ ข้อได้เปรียบของโปเกมอนธาตุหญ้าและน้ำมีมากเกินไป!
เขาจะอาศัยล็อตาดที่คนอื่นทอดทิ้งตัวนี้ ฝ่าฟันเส้นทางเอาชีวิตรอดในโลกโปเกมอนอันโหดร้ายให้ได้!
แต่ในวินาทีที่ใจเฉินอวี่กำลังพลุ่งพล่านและวางแผนอนาคตอยู่นั้นเอง
นอกประตูโกดัง!
ลำแสงไฟฉายเจิดจ้าสายหนึ่งส่องทะลุความมืดของค่ำคืนฝนตกเข้ามาอย่างฉับพลัน!
เสียงฝีเท้าหยาบกระด้างและวางอำนาจดังใกล้เข้ามาตรงประตูโกดัง!
“เมื่อกี้ไอ้เด็กนั่นเหมือนยังไม่ตายนะ! ฉันเห็นเงาคน!”
“แล้วก็ล็อตาดตัวนั้นด้วย! เมื่อกี้ยังไม่ตายสนิท! ถ้ามันตายแล้วทิ้งไปก็ช่างเถอะ แต่ถ้ายังมีชีวิตต้องจับกลับไป! เผื่อมันมีมูลค่าซ่อนอยู่ ถ้าหลุดมือไปคงเสียหายหนัก!”
“พังประตู! ค้นให้ทั่ว! จับเด็กนั่นกลับไปซ้อมให้พิการ ส่วนโปเกมอนเอากลับไปตรวจพรสวรรค์ใหม่!”
หัวหน้าพ่อค้ายังไม่ยอมแพ้ จึงพาคนอีกสองคนย้อนกลับมา หวังจะรีดมูลค่าที่เหลือจากโปเกมอนตัวนี้ให้หมด
ค่ำคืนฝนตกเงียบงัน
วิกฤตปิดตายเข้ามาในชั่วพริบตา!
ปล. จากนี้ทุกคนสามารถกดเข้าไปดูรีวิวตอนในช่วง 【โปเกมอน: xxx】 เพื่อดูข้อมูลโปเกมอนและรูปภาพที่เกี่ยวข้องได้แล้วนะ เพราะผู้เขียนยังไม่ถึงเลเวล 4 เลยแทรกรูปโดยตรงไม่ได้ รบกวนทุกคนกดเข้าไปดูกันหน่อยนะ ฮ่า ๆ
พรสวรรค์และระดับความแข็งแกร่งที่สอดคล้องกัน:
สีขาว เลเวล 1-29 ระดับเริ่มต้น-ระดับกลาง
สีเหลือง เลเวล 30-39 ระดับสูง
สีเขียว เลเวล 40-49 ระดับอีลิท
สีเขียวอมฟ้า เลเวล 50-59 ระดับยิม
สีน้ำเงิน เลเวล 60-69 ระดับว่าที่จตุรเทพ
สีม่วง เลเวล 70-79 ระดับจตุรเทพ
สีทอง เลเวล 80-89 ระดับแชมเปียน
??? เลเวล 90-100 ระดับเทพ (โดยทั่วไปมีเพียงเทพโปเกมอนระดับหนึ่งเท่านั้นที่ไปถึงได้)