แต่ไม่นานเธอก็สงบใจลงได้
นี่ต้องเป็นแผนล่อให้ตายใจของหลินฝูเซิงอีกแน่
เมื่อก่อนหลินฝูเซิงก็เคยทุ่มเงินมหาศาลเพื่อตามจีบเธอมาแล้ว
คราวนี้เธอจะไม่หลงกลอีกเด็ดขาด
พอได้ยินหลินฝูเซิงพูดแบบนั้น หลิวหงก็เหลือบมองหลิ่วชิวซวงแวบหนึ่ง แล้วเข้าใจทันที
เขายิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนพูดว่า “เข้าใจแล้ว ชิวซวงของเราเป็นผู้หญิงดี ๆ นายต้องดูแลเธอให้ดีนะ”
“หัวหน้า ฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันแบบนั้น...”
หลิ่วชิวซวงรู้ว่าหลิวหงเข้าใจผิด คิดว่าหลินฝูเซิงกำลังตามจีบเธอ จึงรีบอธิบาย
แต่หลิวหงโบกมือขัดเธอ แล้วพูดกับหลิ่วชิวซวงว่า “ชิวซวง เธอก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถึงเวลาหาคู่ได้แล้วนะ”
“ฉันว่าพี่หลินเป็นคนขยัน ถึงฟ้ามืดแล้วยัง...”
หลินฝูเซิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินหลิวหงช่วยปูทางให้แบบนี้ ก็แอบยกนิ้วโป้งให้ในใจ
หลิ่วชิวซวงได้ยินแล้วก็หันไปมองหลินฝูเซิงอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง
เขาถึงกับยอมออกทะเลไปจับปลาเอง เพื่อช่วยลุงหลินกับป้าหลินแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายในบ้านงั้นเหรอ?
“พี่หลิว พูดตามตรง เมื่อก่อนผมเป็นคนเหลวไหล เอาแต่กินไม่เอาการ ทำร้ายคนรอบตัวไปไม่น้อย”
ตอนนั้นหลินฝูเซิงก็เอ่ยขึ้นพลางหัวเราะเยาะตัวเองว่า
“ช่วงนี้ผมถึงเพิ่งได้สติ ตั้งใจจะกลับตัวเป็นคนใหม่ แล้วชดเชยความผิดที่เคยทำไว้”
คำพูดนี้ฟังเหมือนพูดกับหลิวหง แต่ก็เหมือนกำลังพูดกับหลิ่วชิวซวงด้วย
แต่พอหลิ่วชิวซวงได้ยิน เธอก็เพียงกัดฟันแน่น
ส่วนหลิวหงยิ้มแล้วพูดว่า “พี่น้องหลิน แม้แต่นักปราชญ์ยังทำผิดได้ นับประสาอะไรกับนาย”
“รู้ว่าผิดแล้วแก้ไข ฉันเชื่อว่าคนที่นายเคยทำร้ายจะให้โอกาสนายสักครั้ง”