หน่วยทหารจะมีกำหนดการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกครึ่งเดือน เพื่อตรวจสอบผู้ต้องขังบางส่วน โดยหลักก็เพื่อให้แน่ใจว่าพวกนี้จะไม่ก่อเรื่อง
วันนี้ตรงกับการตรวจรอบครึ่งเดือนพอดี เช้าตรู่ เหลียงชุนฟางจากโรงพยาบาลหน่วยทหารก็นำพยาบาลมายังสถานคุมขังเพื่อตรวจผู้ต้องขัง
ผ่านไปครบรอบหนึ่ง เหลียงชุนฟางก็วางรายชื่อในมือลง "สหาย ฉันเห็นในนี้มีชื่อซูเหม่ยด้วย เธอไม่ต้องตรวจหรือ"
เจ้าหน้าที่ผู้คุมขมวดคิ้ว "สหาย ซูเหม่ยเป็นเพียงผู้ถูกคุมขังชั่วคราวในพื้นที่ของเรา ไม่ได้อยู่ในกลุ่มผู้ต้องขัง ดังนั้นจึงสามารถงดการตรวจได้"
"ในเมื่ออยู่ภายในสถานคุมขัง ตามกฎแล้วเราต้องตรวจทุกคน หากซูเหม่ยไม่ได้รับการตรวจ แล้วภายหลังหากผู้บังคับบัญชาถามขึ้นมา ฉันคงให้คำตอบได้ยาก"
"แบบนี้ก็ได้ เราแค่เจาะเลือด ตรวจร่างกายทั่วไป ง่าย ๆ ท่านว่าอย่างไร"
เจ้าหน้าที่ผู้คุมคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ดูมีเหตุผล พยักหน้าตอบ "ก็ได้"
เหลียงชุนฟางซ่อนแววตาไว้ หยิบกระบอกฉีดยาและอุปกรณ์ หันไปบอกพยาบาลด้านหลังว่า "พวกเธอรอฉันข้างนอกเถอะ ฉันเข้าไปเจาะเลือดให้ก็พอ เพราะยังไงฉันกับสหายซูเหม่ยก็รู้จักกัน"
ภายในห้องคุมขัง ซูเหม่ยถือหนังสือเล่มหนึ่งในมือ แต่ตอนนี้สายตาของเธอไม่ได้จดจ่ออยู่กับเนื้อหาหนังสือ ปากกาในมือค้างอยู่บนสมุดโน้ตข้างตัว จิตใจของเธอล่องลอยไปไกลตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้