แผ่นหลังของหร่วนเสี่ยวชุนเย็นวาบขึ้นมา พวกเดียวกันของเขาคือใคร?
อยู่ที่ไหน?
[ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำการแสดงวิชาล้วงแอบได้ยอดเยี่ยมหนึ่งครั้ง ความชำนาญวิชาล้วงแอบระดับต้น +50]
[ติ๊ง~ โฮสต์ชำนาญในการสังเกตและแยกแยะตำรวจนอกเครื่องแบบที่ปลอมตัวมา กระตุ้นสกิลผู้เชี่ยวชาญการปลอมตัวระดับต้น]
พร้อมกับความรู้ของสกิลใหม่ที่ไหลบ่าเข้าสู่สมองราวกับน้ำทะเล หร่วนเสี่ยวชุนรู้สึกเพียงว่าตัวเองมองผู้คนรอบข้างเปลี่ยนไป
รูปลักษณ์และสีหน้าของแต่ละคน เหมือนถูกแว่นขยายส่อง ขยายใหญ่ขึ้นมาปรากฏต่อหน้าต่อตาเธอทีละอย่าง
ในฝูงชน
ผู้ชายที่ตัวเองช่วยไว้รู้สึกซาบซึ้ง
ตำรวจมองตัวเองด้วยความชื่นชม
ป้าฝั่งตรงข้ามรู้สึกสงสารตัวเอง
พ่อรู้สึกผิดและรักตัวเอง
สีหน้านานาชนิดถักทอเข้าด้วยกัน เกิดเป็นเครือข่ายขนาดใหญ่
แต่ทั้งหมดไม่ใช่การเสแสร้ง เป็นความรู้สึกจากใจจริง
สายตาของเสี่ยวชุนกวาดไปยังผู้โดยสารทั้งหมดในตู้รถไฟ ส่วนใหญ่ยิ้มแย้ม ชื่นชม เป็นความดีใจที่คนแปลกหน้าคนหนึ่งได้รับความช่วยเหลือ
ท่ามกลางนั้นมีแววตาสองคู่ที่ไม่เข้ากับบรรยากาศ
ชายที่ยืนอยู่ท้ายสุดมีแววตาเย็นเยียบและเป็นศัตรู
ส่วนข้างกายเขา ผู้หญิงคนนั้นมองตัวเองด้วยความพินิจพิเคราะห์และสนใจอย่างบอกไม่ถูก
หร่วนเสี่ยวชุนแทบจะในทันทีที่เห็นก็ฟันธงว่าสองคนนี้คือพวกเดียวกันของชายหน้าตาเจ้าเล่ห์เมื่อครู่
สมแล้วที่ยายของเธอคือพระเจ้าตลอดกาล
“เสี่ยวชุนนี่นะ บนรถไฟขโมยเยอะ พวกมันเป็นแก๊ง เป็นกลุ่มเป็นก้อน ถ้าเห็นก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเสียเถอะ”