รถเล็กซัส ES300h ขับออกจากลานจอดชั้นใต้ดินของศูนย์การเงิน เลี้ยวขึ้นถนนปินเจียง
ในรถเปิดฮีตเตอร์อยู่ เสิ่นเพียนหรานถือพวงมาลัยด้วยมือเดียว อีกมือยื่นโทรศัพท์มาให้ "พี่หลิว หลิวปิ่งเฉิง หัวหน้าสายงานธุรกิจลูกค้าองค์กรของธนาคารไชน่าเมอร์ชันท์แบงก์ สาขาเมืองปินเฉิง พึ่งได้เลื่อนเป็นผู้จัดการสาขามาสองปี"
"มีอะไรต้องรู้ไหม?"
เฉินอั่งรับโทรศัพท์มาดู บนหน้าจอเป็นรูปโปรไฟล์วีแชทของชายวัยกลางคน ใส่สูทสีกรมท่า ยืนอยู่ใต้ป้ายธนาคารไชน่าเมอร์ชันท์แบงก์ รอยยิ้มดูเป็นมืออาชีพมาก
เสิ่นเพียนหรานดึงโทรศัพท์กลับ เปิดไฟเลี้ยว "เงิน 24.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐของเหิงซิงมาตกที่ไชน่าเมอร์ชันท์แบงก์ ตั้งแต่วันที่เงินเข้า เขาก็จับตาแล้ว"
"ปลายปีสาขาขาดยอดเงินฝากลูกค้าองค์กรไปไม่น้อย เขาขาดลูกค้ารายใหญ่ เราก็ขาดธนาคารที่ร่วมมือ เขาต้องการความช่วยเหลือจากเรา ไม่ใช่เราต้องไปพึ่งเขา"
เฉินอั่งไม่ได้รู้สึกแปลกใจ เงินมากขนาดนี้ต้องมีคนจับตามองแน่นอน เขาพยักหน้าเบาๆ "งั้นเขาก็ค่อนข้างกระตือรือร้นเลยนี่"
"ดีแล้วที่เขากระตือรือร้น" เสิ่นเพียนหรานมองเขาแวบหนึ่ง "เขาเป็นฝ่ายเสนอตัว เงื่อนไขก็ต่อรองง่าย บิตคอยน์ชุดสองจะมาถึงเดือนหน้า การลงทะเบียนเงินตราต่างประเทศสำหรับนำเงินกลับมาลงทุน การแลกเปลี่ยนเงินทุนเป็นเงินหยวน และการดูแลเงินในบัญชี ต้องอาศัยธนาคารในประเทศให้ความร่วมมือ"
"พวกเขามีช่องทางสำเร็จรูปด้านการชำระเงินข้ามพรมแดน เร็วกว่าเราไปหาธนาคารอื่นเอาตอนนี้ ดังนั้นเขาก็ใช้เราเพื่อปั้นยอด เราก็ใช้เขาปูทางช่องทาง"
เฉินอั่งเอนหลังพิงเบาะ ฟังเสิ่นเพียนหรานเล่า แต่ไม่ได้พูดอะไร