“เสิ่นจี้ ไปกับฉันหน่อย” สวี่จาวจาวอยากพาเสิ่นจี้ไปตัดผมให้สั้นลง
ตอนนี้สวี่จาวจาวรู้สึกสงสารเสิ่นจี้มาก จึงไม่ได้คิดอะไรให้มากความ จูงมือเขาเดินออกไปข้างนอก
ฝ่ามือของชายหนุ่มใหญ่และแห้งผาก
เสิ่นจี้ยอมให้เธอจูงมือเดินไปอย่างว่าง่าย
มือของเขาถูกกุมไว้ในมืออันนุ่มนวลและอบอุ่นของเธอ ความอบอุ่นนั้นแผ่จากฝ่ามือตรงไปถึงหัวใจ
เขาก้มมองมือที่ประสานกันอยู่ ก่อนจะแอบเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าของสวี่จาวจาว หัวใจในอกพลันเต้นแรง “ตุบ ตุบ ตุบ” ราวกับจะกระแทกออกมานอกอก
เสิ่นจี้ยกมือแตะหน้าอกตัวเอง หรือว่าเขาจะป่วยกันนะ?
สวี่จาวจาวได้ยินเสียงเสี่ยวซาน
สวี่จาวจาว: “เสี่ยวซาน เธอกำลังต้มน้ำอยู่หรือไง ทำไมเสียงดังขนาดนั้น?”
เสี่ยวซาน: 【โฮสต์ โฮสต์ ค่าความรู้สึกดี... เพิ่มขึ้นไม่หยุดเลยค่ะ】
สวี่จาวจาว: “??”
เธอไม่ได้ทำเรื่องดีอะไรสักหน่อย ทำไมค่าความรู้สึกดีถึงเพิ่มขึ้นไม่หยุดล่ะ?
“เพิ่มขึ้นเท่าไหร่แล้ว?”
เสี่ยวซาน: 【ตอนนี้ยังคำนวณไม่ได้ค่ะ】
สวี่จาวจาวยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ เรื่องอะไรถึงคำนวณไม่ได้กัน?
จนกระทั่งเธอเห็นว่าค่าความรู้สึกดียังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และตอนนี้ก็ยังไม่หยุด
เพียงชั่วครู่เดียว ค่าความรู้สึกดีของเธอก็สูงถึง 116 แล้ว
ค่าความรู้สึกดีเพิ่มทีละ 10 บ้าง ทีละ 5 บ้าง ทั้งหมดมาจากเสิ่นจี้
สวี่จาวจาวเหลือบมองเสิ่นจี้ที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็ยังเป็นเสิ่นจี้คนเดิมนี่นา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้?
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงครั้งก่อนที่เสิ่นจี้เพิ่มค่าความรู้สึกดีให้เธอขึ้นมาถึง 50 แต้ม
หรือว่า...
ตอนนี้สวี่จาวจาวเพิ่งรู้ตัวว่าเธอกำลังจูงมือเสิ่นจี้อยู่
สวี่จาวจาว: “!!!”
บางทีมันอาจเป็นอย่างที่เธอคิดจริง ๆ ขอแค่ได้สัมผัสใกล้ชิดกับเสิ่นจี้ ค่าความรู้สึกดีก็จะเพิ่มขึ้น
ตอนนี้ค่าความรู้สึกดีหยุดอยู่ที่ 126 แต้ม
เสิ่นจี้: “จาวจาว ตรงนี้เต้นเร็วมากเลย ฉันป่วยหรือเปล่า?”
สวี่จาวจาวจับนิ้วที่เขาชี้ไปยังตำแหน่งนั้น แล้วแนบหูลงไปฟัง ปากของเธออ้าค้างเป็นรูปตัวโอ
ทำไมถึงเต้นแรงขนาดนี้นะ?