พวกเขาเป็นใคร? ทำไมถึงมารุมล้อมจาวจาว? จาวจาวเป็นของเขา
เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้น เสิ่นจี้ก็เริ่มไม่พอใจขึ้นมาทันที พอดีโกวตั้นกำลังจะแหกตัวเข้าไปข้างหน้าอีกครั้งเพื่อจะพูดกับสวี่จาวจาว เสิ่นจี้ยื่นมือออกไปคว้าปกเสื้อหลังของโกวตั้นไว้ แล้วหิ้วคนขึ้นเหมือนหิ้วลูกไก่ตัวจิ๋ว ยกไปวางไว้ข้าง ๆ อย่างง่ายดาย
ต่อจากนั้นคือเสี่ยวหู่ที่ยังตะโกนกึกก้องอยู่ ตามด้วยเสี่ยวสือโถวที่ยืนเบียดใกล้ที่สุด...
แทบจะชั่วอมตะเดียว เด็ก ๆ ตัวจิ๋วทั้งหลายก็ถูกหิ้วมายืนเรียงกันอยู่ข้างเขาหมด
เด็ก ๆ ต่างพลันเท้าหลุดจากพื้น ตกใจกันยกใหญ่ ตาโตเด้งมองเสิ่นจี้ตัวสูงใหญ่
"คุณ... คุณจะทำอะไร!" เสี่ยวสือโถวเริ่มกลัวเสิ่นจี้อยู่ไม่น้อย
แต่เขาเป็นคนที่อายุมากที่สุดในกลุ่ม ย่อมต้องปกป้องเด็ก ๆ คนอื่นให้ได้
"คนร้าย!" เสี่ยวหู่หลบไปหลังเสี่ยวสือโถว แล้วพูดหลุดออกมาทันที
เสี่ยวเฉากับเสี่ยวฮวาก็มองเสิ่นจี้ด้วยความกลัวเช่นกัน
เสิ่นจี้ไม่ใส่ใจเลยสักนิด
แต่ทว่าตอนที่เหตุการณ์ทั้งหมดตกเข้าตาสวี่จาวจาว หัวใจของเธอกลับถูกบีบแน่นขึ้นมาทันที
สวี่จาวจาวย่อย่อตัวลงอีกครั้ง แล้วพูดกับพวกเขา
"เสี่ยวสือโถว โกวตั้น เสี่ยวฮวา เสี่ยวเฉา เสี่ยวหู่" เธอเรียกชื่อพวกเขาทีละคน "พวกเราเรียกเขาว่าพี่เสิ่นจี้ได้นะ"
"พี่เสิ่นจี้ไม่ใช่คนร้าย และไม่ใช่คนบ้าด้วย เขาเป็นคนที่ดีมาก และใจดีมากเลยนะ"
"ลองคิดดูสิ พี่เสิ่นจี้เคยทำร้ายพวกเราหรือเปล่า?"
เด็ก ๆ มองหน้ากันแล้วส่ายหัว