.........
อาการป่วยของหลี่เว่ยหยางทรุดหนักลงกว่าเดิม
ชื่ออวิ๋นโหรวเกรงหลี่ซ่างซูและฮูหยินผู้เฒ่า จึงไม่กล้าวางยาพิษชนิดที่ใครเห็นก็รู้ทัน ได้แต่กำชับลูก ๆ ให้หาของที่แนบเนียนหน่อย แล้วผสมลงในยาต้ม
ซ้ำเติมคนป่วยให้ถึงตาย
ตอนหลี่เว่ยหยางยังมีสติ นางก็ถูกสองแม่ลูกชื่ออวิ๋นโหรวรังแกมามากแล้ว ยิ่งตอนนี้ยังล้มป่วย ต่อให้ชื่ออวิ๋นโหรวถูกกักบริเวณ ก็ยังลงมือได้อย่างง่ายดาย
ฉางหรูแสร้งทำเป็นไม่รู้ และไม่ได้ห้ามหลี่เว่ยหยางดื่มยา
เมื่อได้รับคำสั่งจากทั่วป๋าอวี๋ บ่าวหญิงที่แทรกตัวเข้ามาก็เริ่มหย่อนยานลง เพียงรับประกันว่าหลี่เว่ยหยางยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นก็ไม่เข้าไปยุ่งหรือขัดขวางอีก
อาการป่วยของหลี่เว่ยหยางจึงยิ่งทรุดหนักขึ้นทุกครั้งที่ดื่มยาต้ม ราวกับเหตุการณ์ตกน้ำครั้งนั้นพรากเรี่ยวแรงและชีวิตชีวาไปจนหมด สมองที่ปกติก็ยังพอฉลาดอยู่บ้างพลันเลอะเลือนไปด้วย
แต่ชะตาชีวิตของนางกลับแข็งแกร่งเหลือเกิน
ชื่ออวิ๋นโหรวยังคงตั้งใจจะเอาชีวิตนาง ยาต้มที่ทำร้ายร่างกายถูกกรอกลงไปตั้งมากมาย แต่หลี่เว่ยหยางกลับยังหายใจรวยริน ฝืนยื้อชีวิตไม่ยอมตาย
หลี่ฉางเล่อไม่ค่อยพอใจนัก
ในเมื่อหลี่เว่ยหยางตายในจวนไม่ได้ เช่นนั้นก็ส่งนางออกไปจากจวนเสีย ถึงหลี่เว่ยหยางจะตาย พวกนางก็ยังหาเหตุผลมาแก้ตัวได้ ไม่ต้องพัวพันกับเรื่องนี้
คราวนี้หลี่ฉางเล่อรู้จักวางแผนมากขึ้น ไม่ได้เสนอเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แต่ไปหาโจวฮูหยินแห่งเรือนรองแทน อีกฝ่ายซึ่งดูแลเรือนหลังอยู่ในตอนนี้ ไม่พอใจมานานแล้วที่ต้องลดตัวมาปรนนิบัติหลี่เว่ยหยางซึ่งเป็นเด็กกว่า