ว่างซีนั่งยองอยู่บนพื้นอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ตรงหน้าเธอมีของที่ปล้นมาได้กองพะเนินส่องประกายทอง
ทั้งเครื่องประดับอัญมณี กระเป๋าแบรนด์เนมรุ่นลิมิเต็ด ของเก่าภาพเขียน และทองคำแท่งหนัก ๆ อีกสิบกว่าแท่ง
ทั้งหมดขนมาจากตระกูลหลี่ทั้งนั้น
เธอคัด ๆ เลือก ๆ โดยหลัก ๆ แล้วแยกเครื่องทองออกมา
อย่างอื่นเธอไม่รู้ แต่รู้อยู่อย่างว่าถ้าเป็นทองคำ เฟยลั่วซือต้องรับซื้อแน่ ๆ
วันที่เจ็ด
[เงินต่อเงิน·การมาร์กสำเร็จ]
[เป้าหมาย: หลี่ซือหยา (มนุษย์)]
[ยอดเงินทั้งหมดที่เป้าหมายหมุนเวียนในช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมา: 300 ล้านหยวน]
[หัก 20% เข้ากระเป๋าของคุณโดยอัตโนมัติ]
ว่างซีกะพริบตา แล้วก็กะพริบตาอีกครั้ง
20% ของสามร้อยล้านก็คือ...
หกสิบล้านงั้นเหรอ?!
เงินที่หลี่ซือหยาหมุนเวียนในหนึ่งสัปดาห์ มากกว่าตอนที่เธอเป็นผีเมื่อชาติก่อนหลายปี แถมยังมากกว่าที่คนอื่นเผากระดาษเงินกระดาษทองให้เสียอีก
คิดดูก็แล้วกัน เงินจากตระกูลหลี่ตระกูลวั่งแถมด้วยบัญชีลับที่ไม่อาจเปิดเผยได้ ทั้งหมดผ่านมือเธอหมด สามร้อยล้านนี่อาจจะยังเป็นตัวเลขประมาณการขั้นต่ำด้วยซ้ำ
รวยแล้ว
ว่างซีพลิกตัวลงจากเตียง เดินวนไปมาอยู่สองรอบในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ที่คับแคบ จากนั้นเปิดกระเป๋าระบบ มองดูของที่ขนมาจากบ้านตระกูลหลี่เรียงรายอยู่ ก็ตกอยู่ในห้วงภวังค์ความคิด
ของโจรต้องเปลี่ยนเป็นเงิน
และของที่เธอหมายตามาตั้งแต่ชาติก่อน ก็ถึงเวลาไปตามหาแล้ว
ว่างซีชำเลืองมองนอกหน้าต่าง รัตติกาลมืดมิดดั่งหยดหมึก แสงไฟถนนในม่านหมอกพร่ามัวกลายเป็นกลุ่มแสงสลัว
เธอสวมพันหน้า ปรับโฉมเป็นใบหน้าธรรมดาที่ไร้จุดเด่น ดันประตูตู้เสื้อผ้า ก้าวเข้ากระจกเงาวิปลาส