ว่างซีเดินไปที่โต๊ะ แล้วใช้นิ้วเขี่ยปากถุงอยู่สองสามครั้ง
ถุงแรก บนป้ายวาดรูปดอกไม้ทรงแตรที่กำลังเปล่งแสงไว้:【ดอกปริซึมแสง พืชฟื้นฟูหมู่ ฟื้นฟูพลังชีวิตให้ยูนิตฝ่ายเดียวกันในระยะ 2% ต่อวินาที นาน 5 วินาที คูลดาวน์ 8 วินาที】
ถุงที่สอง วาดรูปเถาวัลย์บิดงอ ปลายเถาเหมือนสายธนูที่ขึงตึง:【ปืนใหญ่เถาหนาม พืชโจมตีระยะไกล ยิงหนาม 3 ดอกต่อครั้ง หนามแต่ละดอกสร้างความเสียหาย 15 แต้ม และสะสมสถานะพิษได้ ช่วงห่างการโจมตี 2 วินาที】
ถุงที่สาม วาดรูปผลไม้สีน้ำเงิน:【ผลบลูเบอร์รีกักเก็บพลัง เมื่อพืชกิน พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 30% พืชหนึ่งต้นสะสมผลของผลกักเก็บพลังได้สูงสุด 5 ผล เป็นไอเทมใช้แล้วหมดไป】
ถุงเมล็ดพันธุ์ใบอื่น ๆ มีเชือกเส้นเล็กสีทองผูกปากถุงไว้ บนปมเชือกมีข้อความลอยอยู่บรรทัดหนึ่ง:【ยังไม่ปลดล็อก โปรดอัปเกรดเลเวลบ้านเห็ด】
ว่างซีเบ้ปาก
เธอเอื้อมมือจะหยิบถุงดอกปริซึมแสงออกมา แต่ปลายนิ้วเพิ่งแตะปากถุง ฟองอากาศก็แตกดังป๊อป
【ซื้อเมล็ดพันธุ์ต้องจ่ายวัสดุ】
ว่างซีชักมือกลับ แล้วมองกองวัสดุที่เก็บมา
มิน่าล่ะ เมื่อครู่เฟยลั่วซือถึงยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่แท้การเข้าดันเจี้ยนเป็นแค่ก้าวแรก หากอยากแข็งแกร่งขึ้นที่นี่ ก็ต้องควักวัสดุออกมาจ่ายเป็นค่าผ่านทางด้วย
เธอนั่งลงข้างโต๊ะ แล้วลองทีละอย่าง
ต้นแสงจันทร์ — ใช้แลกผลบลูเบอร์รีกักเก็บพลังได้
ดอกดาราสุกสกาว — ใช้แลกปืนใหญ่เถาหนามได้
น้ำค้างรุ่งอรุณ — ใช้แลกดอกปริซึมแสงได้
สิ่งของที่พวกสัตว์ตัวเล็กช่วยเธอเก็บมาตอนเข้ามา ตอนนี้กลายเป็นเงินตราไปหมดแล้ว
ว่างซีจิ๊ปาก ก่อนนั่งขัดสมาธิแล้วเริ่มวางแผน