จวนสกุลเฉิน
เฉินเหวินหย่วนกำลังจะเข้าช่วงเช้า คิ้วของเขาก็กระตุกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เขารู้สึกเหมือนมีเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น
แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหน้า ขับไล่ความคิดที่วุ่นวายเหล่านี้ออกจากหัว
เสวี่ยเสนาบดี เสนาบดีกระทรวงขุนนาง มีอายุมากแล้ว เร็วๆ นี้ตั้งใจจะลาออกกลับบ้านเกิด เดือนที่ผ่านมา เขาได้ยื่นใบลาออกถึงสองครั้ง แต่ถูกฝ่าบาทปฏิเสธอย่างสุภาพ ซึ่งเป็นธรรมเนียมของราชสำนักต้าหนิง แสดงว่าฝ่าบาททรงเห็นชอบกับการทำงานราชการของเขา
ตามธรรมเนียม เมื่อเขาขอลาออกเป็นครั้งที่สาม ฝ่าบาทก็ควรจะทรงอนุญาต
หลังจากเสวี่ยเสนาบดีจากไป ตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงขุนนางก็จะว่างลง
ผู้ที่มีโอกาสได้ตำแหน่งรองเสนาบดีมากที่สุด คือ ขุนนางฝ่ายซ้ายและขวาของกระทรวงขุนนาง
เฉินเหวินหย่วนเป็นขุนนางฝ่ายซ้ายของกระทรวงขุนนาง มีตำแหน่งสูงกว่าขุนนางฝ่ายขวาเล็กน้อย เขามีอาวุโสกว่า และคุ้นเคยกับกิจการของกระทรวงขุนนางมากกว่า หากไม่มีเหตุผิดคาด เขาควรจะได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงขุนนาง
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีพ่อตาคอยช่วยเหลือในราชสำนัก การเลื่อนตำแหน่งของเขาจึงแน่นอนเหมือนปักเข็ม
คิดมาถึงตรงนี้ ความรู้สึกหดหู่ในช่วงหลายวันนี้ก็ผ่อนคลายลงบ้าง มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มบางๆ
ในห้อง ฮูหยินจ้าวกำลังจัดคอเสื้อให้เขา พลางพูดว่า "ทางพ่อข้าได้รับข่าวที่แน่นอนแล้ว วันนี้ในราชสำนัก เสวี่ยเสนาบดีจะลาออกอีกครั้ง ท่านพ่อได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว ตอนนั้นจะมีคนเสนอชื่อท่านให้ดำรงตำแหน่งรองเสนาบดีสืบแทน ด้วยอาวุโสของท่าน คงไม่มีใครคัดค้าน..."
เฉินเหวินหย่วนยิ้มบางๆ พูดว่า "ลำบากท่านพ่อตาต้องเหนื่อยแล้ว"
ฮูหยินจ้าวที่หดหู่มาหลายวันก็รู้สึกดีขึ้นบ้าง ยิ้มพลางพูดว่า "หม่อมฉันจะรอฟังข่าวดีของท่านที่บ้าน"
...
พระที่นั่งคินเจิ้ง
ราชสำนักเช้าวันนี้ดำเนินไปตามปกติ ขุนนางฝ่ายแพ่งยืนแยกเป็นสองแถว จักรพรรดิแห่งต้าหนิงประทับบนบัลลังก์มังกร