ยามเที่ยงวัน
ถนนสำนักศึกษา
ยามเที่ยงวันในวันวาน ถนนสำนักศึกษาคึกคักที่สุด หน้าร้านหนังสือใหญ่แต่ละแห่งมีลูกค้าเข้าออกไม่ขาดสาย ส่วนใหญ่แต่งกายเป็นบัณฑิตและปัญญาชน พวกเขาคือกลุ่มลูกค้าสำคัญที่สุดของร้านหนังสือเหล่านี้
เบื้องหลังร้านหนังสือเหล่านี้ มีบัณฑิตผู้ทรงความรู้มากมายที่ทุ่มเทศึกษาค้นคว้ามาตลอดชีวิต
พวกเขาแตกฉานในการตีความคัมภีร์อย่างลึกซึ้ง หนังสือคัมภีร์ที่พวกเขาเขียนคำอธิบาย เมื่อวางจำหน่ายก็ขายหมดอย่างรวดเร็ว
แม้แต่นักศึกษาที่ยากจนข้นแค้นก็ยังพยายามหาหนทางซื้อไว้สักเล่ม
ในบรรดาร้านเหล่านี้ ร้านหนังสือเหวินเยวียนขายดีที่สุด
ทุกคนต่างรู้ว่าเบื้องหลังร้านหนังสือเหวินเยวียนคือโต้วเหวินฮวน อัครมหาบัณฑิตผู้บัญชาการสถาบันหานหลิน
อัครมหาบัณฑิตโต้วดูแลสถาบันหานหลิน ทั้งยังทำหน้าที่เป็นกรรมการสอบคัดเลือกข้าราชการอยู่บ่อยครั้ง อัครมหาบัณฑิตใต้บังคับบัญชาล้วนเป็นปราชญ์ผู้รอบรู้ที่สุดในต้าหนิง ร้านหนังสือเหวินเยวียนมักจัดพิมพ์ผลงานของพวกเขา บัณฑิตในเมืองหลวงจึงจัดหนังสือเหล่านี้ไว้เป็นตำราอ้างอิงที่ขาดไม่ได้สำหรับการสอบคัดเลือกข้าราชการ
ลูกค้าเข้าออกจากร้านหนังสือเหวินเยวียนไม่ขาดสาย กระทั่งชั่วขณะหนึ่ง มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นหน้าร้าน
วันนี้เฉินฉางอานสวมเสื้อผ้าผ้าหยาบ มวยผมอย่างเรียบง่าย อีกทั้งยังให้เป่าฉินแต่งหน้าเป็นพิเศษ ทำให้ใบหน้าของเขาดูคล้ำและหยาบกร้าน คนที่ไม่คุ้นเคยกับเขาย่อมจำไม่ได้ แม้แต่ชิงซวงที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็ยังตะลึงอยู่พักใหญ่กว่าจะจำเขาได้
เฉินฉางอานเงยหน้ามอง ป้ายร้านสีทองอร่ามของร้านหนังสือเหวินเยวียนโดดเด่นสะดุดตา
ทั่วทั้งถนนสำนักศึกษา มีเพียงร้านหนังสือเหวินเยวียนที่มีหน้าร้านโอ่อ่าภูมิฐาน รถม้าเข้าออกไม่ขาดสาย ลูกค้าที่ไปมาล้วนมั่งมีหรือมีฐานะ มิอาจเทียบกับร้านหนังสือเล็ก ๆ แห่งอื่นได้