เฉินฉางอานไม่รู้เลยว่าตนเองได้รับฉายาว่า "เซียนกลอนแห่งโรงหญิงงาม"
เหลือเวลาอีกหนึ่งเดือนก่อนการสอบรอบจังหวัด ชิงซวงและนางกงเยวี่ยไม่ให้เขายุ่งเกี่ยวกับกิจการร้านค้าโดยสิ้นเชิง ถึงขั้นไม่ให้เขาออกจากบ้าน
สาวใช้สี่คน เป่าฉิน ซือฉี หลินซู ซื่อฮว่า ดูแลความเป็นอยู่ทุกด้านของเขาอย่างทั่วถึง เฉินฉางอานได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ยื่นมือก็ได้เสื้อผ้า เอ่ยปากก็ได้อาหาร
ชิงซวงถึงขั้นริบอำนาจการทำอาหารของเขา แม้นางจะอยากลิ้มลองฝีมือทำอาหารของเฉินฉางอานมากเพียงใดก็ตาม
เผชิญหน้ากับการสอบรอบจังหวัด เดิมทีเฉินฉางอานรู้สึกผ่อนคลาย แต่พอพวกนางจัดการแบบนี้เข้า เขาก็อดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้างไม่ได้
ในฐานะเพื่อน พวกนางยุ่งมากเกินไปหน่อย แต่เฉินฉางอานกลับมีความสุขกับความรู้สึกที่มีคนคอยดูแลแบบนี้
การอยู่ในต่างโลก ครอบครัวของร่างนี้รังเกียจเขาเป็นอย่างยิ่ง ถึงขั้นข่มเหงรังแก
แต่เพื่อนสองคนที่เขารู้จักบนท้องถนนกลับปฏิบัติต่อเขาอย่างจริงใจ ในใจของเฉินฉางอาน พวกนางก็เหมือนครอบครัวของเขาแล้ว
ในเดือนสุดท้ายนี้ เฉินฉางอานก็อดไม่ได้ที่จะจริงจังขึ้นมา
เขาเริ่มตรวจสอบจุดบกพร่องของตนเองอย่างมีเป้าหมาย ทุ่มเทเวลาและพลังงานส่วนใหญ่ให้กับการเขียนยุทธศาสตร์
ทั่วทั้งเมืองหลวง ผู้ที่จริงจังเช่นนี้ไม่ได้มีเพียงเฉินฉางอานคนเดียว
บัณฑิตหนุ่มเกือบหมื่นคนจากทั่วแคว้นต้าหนิงมารวมตัวกันที่เมืองหลวง โรงเตี๊ยมและโรงแรมใหญ่ๆ ในเมืองต่างก็เต็มไปด้วยผู้คนตั้งแต่หนึ่งเดือนก่อน แม้แต่บ้านเก่าทรุดโทรมที่ปล่อยว่างมานานสามปีไม่เคยให้เช่าก็ถูกเช่าออกไปหมด
แม้แต่ในวัดและสำนักเต๋าในเมืองก็เต็มไปด้วยผู้เข้าสอบ