ภายในพระที่นั่งคินเจิ้ง
การประชุมเช้าดำเนินไปตามปกติ
ขุนนางจากกระทรวงโยธาธิการและกระทรวงการคลังหลายนายผลัดกันกราบทูลเรื่องอุทกภัยทางใต้ การบรรเทาทุกข์ราษฎร และการซ่อมแซมคลอง จักรพรรดิแห่งต้าหนิงทรงอนุมัติทั้งหมด
หลังจากขุนนางอีกหลายนายกราบทูลกิจการต่างๆ เสร็จ ขุนนางนายหนึ่งในสังกัดอาจารย์ใหญ่ไท่ฟูก้าวออกจากแถว ประสานมือกล่าวว่า "ฝ่าบาท ตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงขุนนางว่างมานานแล้ว กิจการของกระทรวงยุ่งยาก ตำแหน่งนี้ไม่อาจปล่อยว่างไว้ได้นาน..."
ราวกับได้ตกลงกันไว้ก่อน ขุนนางนายนั้นเปิดประเด็นแล้ว ก็มีขุนนางอีกนายก้าวออกมา คำนับแล้วกล่าวว่า "กราบทูลฝ่าบาท ท่านเฉินเหวินหย่วนรับราชการในกระทรวงหลายปี รู้จักกิจการเป็นอย่างดี มีประสบการณ์ลึกซึ้ง และครั้งที่เขาคัดค้านบุตรชายตัวเองเข้าสถาบันหานหลินก็เพราะความยุติธรรม ส่วนตัวข้าพเจ้าขอกราบทูลฝ่าบาท โปรดเลื่อนท่านเฉินขึ้นเป็นเสนาบดีกระทรวงขุนนาง..."
"ข้าพเจ้าขอสนับสนุน"
ขุนนางระดับกลางก้าวออกมา ถือแผ่นไม้คารวะกล่าวว่า "ท่านเฉินรับราชการหลายสิบปี ขยันและซื่อสัตย์ ทั่วทั้งกระทรวงเคารพนับถือ การปฏิเสธบุตรชายตัวเองเข้าสถาบันหานหลินยิ่งแสดงถึงความยุติธรรม เป็นผู้ที่เหมาะสมกับตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงขุนนางอย่างแท้จริง..."
คำพูดของคนเหล่านี้ทำให้ภายในพระที่นั่งเงียบลงอีกครั้ง
ขุนนางที่เหลือส่วนใหญ่ก้มหน้า ต่างคนต่างนิ่ง ไม่มีใครออกมาสนับสนุนหรือคัดค้าน
แม้แต่อู๋กั๋วจิ้วก็ไม่ต่อต้านเฉินเหวินหย่วนในครั้งนี้
การเลื่อนขั้นของเฉินเหวินหย่วนเป็นกระแสหลักแล้ว ขุนนางในสายอาจารย์ใหญ่ไท่ฟูพากันออกมาสนับสนุนเขา