จอมกวี ผู้พิทักษ์แคว้น

ตอนที่ 156 กอดขาคนใหญ่

8 นาที· 1.8K คำ

เมื่อองค์ชายใหญ่ประกาศเริ่มงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ บรรยากาศอันเคร่งขรึมในท้องพระโรงเมื่อครู่ก็พลันคึกคักมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างรวดเร็ว

เหล่านางกำนัลสองฟากฝั่งก้าวย่างอย่างแผ่วเบา เรียงแถวกันเข้ามาถวายอาหารเลิศรสเพิ่มเติม จานอาหารชั้นเลิศจากห้องเครื่องหลวงถูกจัดวางเต็มโต๊ะเล็ก

กลิ่นสุราผสานกับกลิ่นอาหารหอมกรุ่น อบอวลไปทั่วท้องพระโรง

องค์ชายใหญ่ไม่เปิดโอกาสให้เฉินฉางอานปฏิเสธ เขาจึงจำต้องรับสายรัดหยกเก็บไว้

บรรยากาศในงานเลี้ยงตอนแรกยังคงค่อนข้างเกร็ง แต่หลังจากสุราผ่านไปสามจอก บรรยากาศก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง

เหล่าจินซื่อหน้าใหม่ต่างพากันลุกขึ้นยกสุราคำนับ ทยอยเข้ามาคารวะเฉินฉางอาน

ทั้งห้าสิบคนที่อยู่ในงานวันนี้ ล้วนเป็นจินซื่อร่วมรุ่นเดียวกัน

นับแต่โบราณกาล ในวงราชการ มิตรภาพของผู้สอบได้ในปีเดียวกันเป็นหนึ่งในสายสัมพันธ์ที่มั่นคงแน่นแฟ้นที่สุดในราชสำนัก เหนือกว่าความสัมพันธ์ฉันเพื่อนร่วมงานทั่วไปมากนัก

เมื่อสอบได้ในบัญชีเดียวกัน ก็เป็นศิษย์ร่วมสำนักกันไปชั่วชีวิต

ต่อไปเมื่อก้าวเข้าสู่เส้นทางขุนนาง ไม่ว่าจะถูกส่งไปประจำที่ใด หรือดำรงตำแหน่งอะไร ผู้สอบได้ร่วมรุ่นย่อมคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เมื่อมีเรื่องก็ช่วยกันแก้ไข ครั้นมีภัยก็ร่วมกันปกป้อง

ตลอดหลายสิบปีในวงราชการ มิตรภาพระหว่างอาจารย์กับศิษย์ หรือผู้บังคับบัญชากับผู้ใต้บังคับบัญชา อาจเปลี่ยนแปลงไปได้ แต่สายสัมพันธ์ของผู้สอบได้ร่วมรุ่นส่วนใหญ่มักยืนยาวตลอดชีวิต เป็นหลักพึ่งพาสำคัญที่บัณฑิตยากจนมากมายใช้ยืนหยัดในราชสำนัก

เมื่อเทียบกับจินซื่อชั้นที่สองและชั้นที่สาม อนาคตของจอหงวน อันดับสอง และอันดับสาม ย่อมกว้างไกลกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

พวกเขาเริ่มต้นสูงกว่าจินซื่อคนอื่นครึ่งขั้นหรือเต็มขั้น ทั้งยังไม่ต้องเสียเวลาอ้อมค้อมไปถึงห้าปีหรือมากกว่านั้น

ในด้านความเร็วของการเลื่อนตำแหน่ง สามอันดับแรกก็ยิ่งเหนือกว่าจินซื่อคนอื่นอย่างเทียบไม่ติด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป