จอมกวี ผู้พิทักษ์แคว้น

ตอนที่ 247 วัฏจักรเกื้อหนุน

8 นาที· 1.8K คำ

สำหรับสำนักศึกษาแล้ว พ่อค้าเหล่านี้จะหันมาใส่ใจการศึกษาและวัฒนธรรมของต้าหนิงด้วยเหตุใดก็ช่าง เงินทองที่พวกเขาสนับสนุนมานั้นเป็นของจริงแท้แน่นอน

อาจารย์เฒ่าผู้นั้นถามอย่างไม่อยากเชื่อว่า “ทุกท่าน... ทุกท่านช่วยเหลือการศึกษาโดยไม่คิดสิ่งตอบแทนจริงหรือ?”

เจ้าของร้านธัญพืชยิ้มพลางกล่าวอย่างเปิดเผยว่า “สิ่งตอบแทนย่อมมีอยู่แล้ว พวกเราพ่อค้าออกทั้งเงินทั้งแรง สิ่งที่ปรารถนาคือชื่อเสียงจากการช่วยเหลือการศึกษา เช่นเดียวกับสำนักฉางอาน สำนักศึกษาได้รับสิ่งของและเงินทอง ส่วนพ่อค้าก็ได้ชื่อเสียงและคำชื่นชม บรรดาศิษย์ยังได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง นับเป็นชัยชนะร่วมกันของทั้งสามฝ่าย...”

ชื่อเสียงและคำชื่นชมนั้น หากทุกคนไม่มี ก็ไม่เห็นเป็นไร

สิ่งที่น่ากลัวคือผู้อื่นมี แต่ตนไม่มี เมื่อคู่แข่งของพวกเขาร่วมมือกับสำนักฉางอาน พวกเขาก็ร่วมมือกับสำนักศึกษาเล็ก ๆ เหล่านี้เช่นกัน แท้จริงแล้วล้วนเป็นการช่วยเหลือการศึกษา ไม่มีสูงต่ำแบ่งแยก ผู้อื่นย่อมตำหนิสิ่งใดไม่ได้

อาจารย์เฒ่าเหล่านั้นชะงักไป ก่อนจะเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว

พ่อค้าเหล่านี้ถูกสำนักฉางอานคัดออก จึงจำใจเลือกพวกเขา

พวกเขาจะจริงใจหรือไม่ก็ช่าง แต่สำนักศึกษาได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง

คนหลายคนที่เมื่อครู่ยังพร่ำบ่นเฉินฉางอานและสำนักฉางอานอย่างหนัก บัดนี้กลับเปลี่ยนความคิดไปในพริบตา

การกระทำของสำนักฉางอานช่างแยบคายนัก

ผูกการช่วยเหลือการศึกษาเข้ากับชื่อเสียงของพ่อค้า ไม่เพียงสำนักฉางอานได้ประโยชน์ ยังเปิดหนทางใหม่ให้สำนักศึกษาทั่วหล้าอีกด้วย

แต่ก่อนการจัดการศึกษาอาศัยเพียงค่าเล่าเรียนของศิษย์กับเงินหลวงที่จัดสรรให้ ซึ่งไม่แน่นอน ครั้นประสบภัยแล้งหรือน้ำท่วมเพียงเล็กน้อยก็ยากจะดำเนินต่อ

วิธีช่วยเหลือการศึกษาด้วยพลังพ่อค้าที่จอหงวนคิดค้นขึ้นนี้ ไม่ต้องเรียกเก็บค่าเล่าเรียนสูงลิ่ว ทั้งไม่ต้องเบียดบังท้องพระคลัง ยังเปิดโอกาสให้พ่อค้าทั่วหล้าสมัครใจช่วยทำนุบำรุงการศึกษา บรรดาศิษย์ทั่วหล้าล้วนได้รับประโยชน์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป