เมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่เหล่านางโลมชั้นนำมาส่งสอบ ความสงสัยที่เพิ่งผุดขึ้นในใจผู้คนก็พลันมลายหายไปสิ้น
ที่แท้ก็เป็นเขา...
มีเพียงเขาเท่านั้นที่รวบรวมขบวนส่งสอบอันพิเศษเช่นนี้ได้
เฉินฉางอาน บัณฑิตแห่งต้าหนิง เชี่ยวชาญกลอนคู่และบทกวี
โดยเฉพาะบทกวีชมโฉมสาวงามและบทกวีโรงหญิงงามของเขา เรียกได้ว่าโดดเด่นเหนืออดีตและปัจจุบัน ไร้ผู้ใดเทียบได้ ทั้งยังไม่มีผู้ใดทำได้เกินกว่า ผู้คนจึงขนานนามเขาว่า “เซียนกลอนแห่งโรงหญิงงาม”
หนึ่งเดือนก่อน โรงหญิงงามชั้นนำทั้งหลายในเมืองหลวงร่วมกันจัดงานประชันนางโลมชั้นนำ เพื่อคัดเลือกนางโลมชั้นนำสิบอันดับแห่งเมืองหลวง
นางโลมชั้นนำทั้งสิบก็คือสตรีสิบคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังเฉินฉางอานในเวลานี้
ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกนางที่ปราศจากบทกวีซึ่งเฉินฉางอานแต่งให้โดยเฉพาะ กล่าวอีกอย่างคือ เฉินฉางอานแต่งบทกวีให้ผู้ใด ผู้นั้นก็มีโอกาสเป็นหนึ่งในนางโลมชั้นนำสิบอันดับแห่งเมืองหลวง
แม้สาเหตุส่วนหนึ่งจะเป็นเรื่องบังเอิญอยู่บ้าง อย่างเช่น ผู้ที่ทำให้โรงหญิงงามชั้นนำทั้งหลายทุ่มเงินนับพันตำลึงเพื่อให้เฉินฉางอานแต่งบทกวีเฉพาะตัวให้ ย่อมเป็นสาวงามอันดับหนึ่งในหมู่สาวงามอยู่แล้ว
ต่อให้ไม่มีบทกวีเหล่านั้น ในหมู่พวกนางก็คงมีอยู่ราวครึ่งหนึ่งที่สามารถติดอันดับนางโลมชั้นนำสิบอันดับได้
เพียงแต่บทกวีของเฉินฉางอานช่วยให้ฐานะของพวกนางมั่นคงยิ่งขึ้น สตรีที่ไม่มีบทกวีประจำตัว ย่อมยากจะแข่งขันกับพวกนาง
ไม่ว่าสาเหตุจะเป็นเช่นไร หลังงานประชันนางโลมชั้นนำสิ้นสุดลง ชื่อเสียง “เซียนกลอนแห่งโรงหญิงงาม” ของเฉินฉางอานก็มาถึงจุดสูงสุด