หญิงสาวไว้ผมยาวหยิกเป็นลอนสีดำ คาดผมด้วยที่คาดผมสีแดง แม้จะสวมเครื่องแบบของโรงเรียนนานาชาติชินชอนเหมือนกัน แต่บุคลิกของเธอโดดเด่นสะดุดตา กระเป๋าที่ถืออยู่ในมือก็มีราคาแพงไม่น้อย
หัวหน้ากลุ่มที่นั่งอยู่บนโต๊ะรีบกระโดดลงมายืน เธอจัดชายกระโปรงให้เข้าที่แล้วถามอย่างประหลาดใจว่า “ซออา เธอมาทำอะไรที่นี่?”
โจซออายิ้มน้อย ๆ “ฉันมาหานัมยู”
เส้นผมที่ถูกกระชากขึ้นของชาชุนแอได้รับการปล่อยเสียที ใบหน้าครึ่งซีกของเธอบวมเป่ง เธอหันไปมองโจซออา โจซออายืนสวมรองเท้าหนังอยู่ตรงหน้าประตู มือซ้ายประคองแขนขวาที่ห้อยลง สายตาเหลือบมองคนที่เพิ่งรังแกเธออย่างไม่ใส่ใจ ราวกับชาชุนแอไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น
โจซออาเป็นคนที่บรรดานักเรียนชายในโรงเรียนนานาชาติชินชอนยกย่องให้เป็นระดับเทพธิดา ในฐานะหลานสาวคนเล็กที่ท่านประธานผู้ล่วงลับแห่งกรุ๊ปซีอาร์รักใคร่เอ็นดูที่สุด เธอเติบโตมาอย่างไข่ในหิน เป็นชนชั้นช้อนทอง และอยู่คนละโลกกับชาชุนแอโดยสิ้นเชิง
ชาชุนแอเคยได้ยินมาว่าโจซออาไม่เคยกดขี่นักเรียนดูแลสังคม และมีชื่อเสียงดีในสายตาคนทั่วไป แต่เมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า คำที่ตรงกว่าคงเป็นว่าเธอแค่ไม่สนใจ
“นัมยูเหรอ เหมือนจะไปสนามเทนนิสนะ เมื่อกี้มีคนทำ นาฬิกาของคุณชายอีเสียหาย เขาโมโหมากเลย”
พวกหญิงสาวสบตากัน ก่อนจะยืนยันข้อมูลให้กันและกัน “ใช่ นัมยูตามเขาออกไปด้วย”
โจซออาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มให้พวกหญิงสาวอย่างงดงาม “ขอบใจนะ ฉันไปก่อนล่ะ”
“อืม บ๊ายบาย จีแอ”
“บ๊ายบาย จีแอ~”
กลุ่มคนที่เมื่อครู่ยังรังแกชาชุนแอพากันยิ้มและโบกมือให้โจซออาอย่างเป็นมิตร หรือพูดให้ถูกคือประจบประแจง พอเธอเดินลับตาไป หญิงสาวที่เป็นหัวหน้าก็ยกมือตบอกตัวเองอย่างโล่งใจ “ให้ตายสิ เมื่อกี้ยืนอยู่หน้าประตู ทำเอาฉันตกใจหมด ฉันเพิ่งโพสต์เรื่องบริจาคเงินให้เด็กยากจนในแอฟริกาลง IG ไป โจจองซอก็กดไลก์ให้ด้วยนะ”