จวนโหวพิทักษ์แดนเหนือ
เมื่อฉู่เฟิงพาชายร่างใหญ่ผู้หมดสติและกลิ่นอายสังหารกลับมาถึงจวน เหล่าคนรับใช้ต่างพากันเงียบกริบไม่กล้าถามไถ่
"พาเขาไปพักที่เรือนข้าง แล้วหาแพทย์มาตรวจดู" ฉู่เฟิงสั่งกับชิงเหนี่ยว "อีกอย่าง ต่อไปนี้เขาคือคนของข้า"
"รับทราบ ท่านซื่อจื่อ"
ฉู่เฟิงมองร่างที่หมดสติของแรงมหึมา แล้วหันไปถามหลิงเอ๋อร์ "หลิงเอ๋อร์ จะกระตุ้นพลังเทพโดยกำเนิดของเขาให้เต็มที่ได้อย่างไร?"
"ฮี่ฮี่ นายท่าน สูตรน้ำยาปลุกพลังเทพที่สืบทอดมาจากยุคโบราณอยู่ที่ข้าพอดีเลยเจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์กล่าวอย่างร่าเริง "เพียงหาวัตถุตามสูตร แล้วให้เขาอาบน้ำยานี้ ไม่เกินเจ็ดวัน สายเลือดของเขาจะเริ่มตื่นขึ้น พลังจะทะยานขึ้นร้อยเท่า!"
ฉู่เฟิงดวงตาเป็นประกาย
เขารีบหาอุปกรณ์เขียนหนังสือ จดสูตรที่หลิงเอ๋อร์ท่องให้ ยื่นให้ชิงเหนี่ยว "ตามสูตรนี้ ไปหาวัตถุในคลังสมบัติ ถ้าหาไม่เจอ ก็ออกไปซื้อข้างนอก ไม่ต้องห่วงค่าใช้จ่าย รีบรวบรวมให้ครบโดยเร็ว"
ในสูตรล้วนเป็นสมุนไพรหายาก เช่น หญ้าเอ็นมังกร ดอกกระดูกเสือ ฯลฯ คนธรรมดาได้มาแม้สักต้นหนึ่งก็ยากเย็นแสนเข็ญ แต่สำหรับจวนโหวพิทักษ์แดนเหนือแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่
"รับทราบ"
ชิงเหนี่ยวรับสูตร มิทันจะจากไป ฉู่เทียนหลงก็ปรากฏกายที่นี่
"เจ้าได้รับบาดเจ็บ?"
น้ำเสียงของฉู่เทียนหลงเย็นยะเยือก แต่ในห้วงดวงตากลับมีแววกังวลที่ไม่อาจปิดบังได้ ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่บาดแผลอันน่าสะพรึงบนหน้าอกของฉู่เฟิง กลิ่นอายสังหารอันน่าสะพรึงกลัวพลันพลุ่งทะยานขึ้นฟ้า