ในชั่วพริบตา ทวนยาวสีดำสนิทเล่มหนึ่งซึ่งสลักลวดลายมังกรทองไว้เต็มลำทวน พุ่งออกมาจากส่วนลึกของสกุลฉู่ด้วยความเร็วสูง ก่อนจะเข้าสู่ฝ่ามือของฉู่เทียนหลงอย่างมั่นคง
ทันทีที่ทวนตกถึงมือ ลวดลายมังกรบนลำทวนราวกับมีชีวิตขึ้นมา มังกรทองตัวเล็กๆ หลายตัวเลื้อยไปมาบนลำทวน พร้อมส่งเสียงร้องแผ่วเบา
ฉู่เทียนหลงกำลำทวนไว้ ทั้งตัวเปลี่ยนไปราวกับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
เดิมทีเขาก็แข็งแกร่งถึงขั้นทำให้คนสิ้นหวัง แต่ความแข็งแกร่งนั้นเป็นลักษณะที่เก็บงำไว้ภายใน เงียบเชียบ แต่ตอนนี้——
คลื่นพลังมหาศาลเกินหยั่งถึง พุ่งพล่านออกมาจากกายของเขา
ขั้นทงเซวียน!
ฉู่เทียนหลง ก็ถึงขั้นทงเซวียนด้วย!
"ฟู่——!"
แขกในงานต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ
องค์ชายหลายพระองค์และไป๋เจี้ยนโจวต่างตกตะลึงจนแข็งทื่อ
แม้แต่ในดวงตาของเจ้าเม่ยเอ๋อร์ยังเผยความตกใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จ้องเขม็งไปที่ฉู่เทียนหลง
ส่วนฮองเฮาแห่งต้าเฉียนที่ยืนอยู่ข้างๆ นั้น ดวงตารูปปีกนกคู่งามกลับเป็นประกายระยิบระยับ
"ให้ตายสิ พ่อข้านี่สุดยอดเกินไปแล้วจริงๆ"
ฉู่เฟิงตกใจจนต้องกลืนน้ำลาย ความน่าเกรงขามของท่านพ่อของเขานั้นเกินจินตนาการของเขาอีกครั้ง
"หลิงเอ๋อร์ เจ้ามองออกไหมว่าพ่อข้ามีพลังจริงแค่ไหน?"
จากนั้น ฉู่เฟิงจึงถามหลิงเอ๋อร์ในใจ เขาอยากรู้จริงๆ ว่าท่านพ่อของเขานั้นแข็งแกร่งเพียงใด
แต่คำตอบของหลิงเอ๋อร์กลับทำให้เขาตะลึง
"นายท่าน พลังของท่านบิดา ข้ามองไม่ทะลุ ไม่ใช่เพียงแค่พลัง แม้แต่ตัวเขาทั้งคน ข้าก็มองไม่ทะลุ!"