"มีกับดัก" เสียงแหบแห้งของป้าดาวดังขึ้นจากด้านหลังฉู่เฟิง
ฉู่เฟิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จ้องมองอีกฝ่าย
จอมดาบชุดเขียวผู้นั้นไม่พูดจาไร้สาระแม้แต่คำเดียว ในวินาทีที่เห็นฉู่เฟิง เขาก็ขยับตัว
กระบี่ยาวในอก ถูกชักออกจากฝักอย่างฉับพลัน!
แสงกระบี่ที่เฉิดฉับ ดุดัน ราวกับสามารถฉีกผ่าความมืดมิดของราตรี ราวกับอสรพิษร้ายถึงตาย เคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบ แต่รวดเร็วยิ่งนัก พุ่งตรงไปยังลำคอของฉู่เฟิง
ขอบเขตทะลุห้วงเวหาชั้นเก้า!
กระบี่นี้ เร็ว แม่น หนักแน่น แฝงไว้ซึ่งเจตนาฆ่าฟัน!
ทว่า แสงกระบี่ในระยะที่ห่างจากฉู่เฟิงเพียงสามฉื่อ กลับไม่อาจรุดหน้าไปได้อีกแม้เพียงเสี้ยวนิ้ว
ป้าดาวไม่รู้ว่าเมื่อใด ได้มาขวางอยู่เบื้องหน้าฉู่เฟิงแล้ว
เขามิได้แม้แต่จะชักดาบออกมา เพียงยื่นสองนิ้วที่แห้งผากดุจกิ่งไม้ ก็สามารถหนีบคมกระบี่ที่สามารถทะลวงภูผาได้อย่างง่ายดาย
วี้——
กระบี่ยาวส่งเสียงครวญครางอย่างไม่ยอมจำนน
รูม่านตาของจอมดาบชุดเขียวหดตัวลงอย่างฉับพลัน ใบหน้าเผยสีหน้าตกตะลึงเป็นครั้งแรก
"จงซือหรือ?!"
เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ข้างกายเจ้าหนุ่มขี้เล่นผู้นี้ จะมีจอมยุทธ์ระดับจงซือที่ลึกซึ้งจนหยั่งถึงมิได้แฝงตัวอยู่ด้วย!
"ถอยไป!"
จอมดาบชุดเขียวตวาดออกมา พลังปราณภายในร่างกายระเบิดออกมาอย่างไม่คิดชีวิต พยายามจะหลุดพ้นจากการควบคุมของป้าดาว
แต่สองนิ้วนั้น กลับราวกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์สองลูกที่ไม่อาจสั่นคลอน ไม่ว่าเขาจะเร่งพลังปราณอย่างไร กระบี่ยาวก็ไม่ขยับแม้เสี้ยวนิ้ว
"น่ารำคาญ"
ป้าดาวมิได้แม้แต่จะเบิกตาขึ้น เพียงนิ้วที่หนีบคมกระบี่นั้น เคลื่อนพลาดไปเล็กน้อย
กรอบ!
เสียงกังวานดังขึ้น
กระบี่ยาวที่หล่อหลอมจากเหล็กกล้าบริสุทธิ์ร้อยชั่ง กลับถูกเขางอจนหักออกเป็นสองท่อนด้วยสองนิ้ว!
"กระอัก!"
จอมดาบชุดเขียวราวกับถูกทำร้ายอย่างหนัก พ่นเลือดสดออกมาหนึ่งคำ ร่างกระแทกพื้นโดยตรง ใบทาครีมเขียนความหวาดผวาและความไม่เชื่อ
"ใครสั่งให้เจ้ามา?" ฉู่เฟิงประสานมือไว้ด้านหลัง ค่อยๆ เดินออกมาจากด้านหลังป้าดาว ดวงตาเยือกเย็นจ้องมองอีกฝ่าย