สองเงาร่างราววิญญาณหลอกหลอน ปรากฏตัวขึ้นหน้าขบวนอย่างไม่มีเสียงไม่มีฝีเท้า
ทั้งสองสวมหน้ากากอสูรสุดสยอง คนหนึ่งชุดดำ อีกคนชุดขาว แต่ละมือถือไม้ตีวิญญาณรูปลักษณ์ประหลาด
เบื้องหลังยังมีนักยุทธ์พลังแข็งแกร่งนับร้อย ล้วนมีพลังเหนือขอบเขตหยวนเซินขึ้นไป
แรงกดดันจากยามดาบผีคู่นั้น ช่างอยู่ที่ขอบเขตปรมาจารย์ขั้นสูงสุดเสียแล้ว!
"พวกเจ้าอีกแล้ว มาจากซอกไหนกันนักหนา?" ฉู่เฟิงมองทั้งสองคน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญ
"ฮึฮึฮึ..."
เสียงหัวเราะเสียดแทงดังขึ้น เหยียนเฉาป๋ายเดินออกมาจากด้านหลังกลุ่มคน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาบิดเบี้ยวด้วยความแค้น
"น้องหนู เราคิดกันอีกแล้ว"
"ที่แท้ก็เจ้าแมลงวันนี่เอง" ฉู่เฟิงเอ่ยอย่างเข้าใจ "ดูทีบทเรียนคราวก่อนยังเบาไป"
"ฉู่เฟิง พูดจาเก่งไปก็ไร้ประโยชน์!" ดวงตาเหยียนเฉาป๋ายเต็มไปด้วยความสะใจอย่างบ้าคลั่ง "เจ้าจะเข้าพิธีมงคลสมรสไม่ใช่หรือ? ดีมาก! วันนี้ ข้าจะได้ลิ้มลองรสชาติของเจ้าสาวน้อยของเจ้าต่อหน้าเจ้า!"
เขาชี้ไม้พับไปทางยามดาบผีคู่เบื้องหลัง แล้วออกคำสั่ง: "ไอ้หมอนี่ ทำลายให้สิ้นซาก! ที่เหลือ ฆ่าหมด! ส่วนเจ้าสาวน้อย อย่าให้บาดเจ็บ ข้าต้องการเป็นๆ!"
"กล้าขวางเรื่องดีของน้องข้า เจ้าพวกนี้หาที่ตาย!"
เสียงตวาดแหลมคมดังขึ้น ร่างสวมชุดแดงดั่งเพลิงร่วงลงมาจากฟ้า คือฉู่หลิงหยานนั่นเอง
เหยียนเฉาป๋ายเห็นฉู่หลิงหยาน แววตาใคร่รู้ยิ่งทวีความลามก "อ้อ อีกทั้งเจ้าเด็กเผ็ดร้อนนี่อีก! เหมาะนัก จับนางมาด้วย! วันนี้ ข้าจะได้กำไรสองต่อ!"
"หาที่ตาย!" ฉู่หลิงหยานเดือดดาล ร่างขยับวินาทีเดียวก็พุ่งเข้าใส่เหยียนเฉาป๋าย