บนแท่นประมูล หลิวหยูหยาน ลูบแผ่นหนังสัตว์โบราณที่ชำรุดด้วยมือที่อ่อนนุ่มราวกับไร้กระดูก ท่าทางนุ่มนวลราวกับกำลังลูบไล้ผิวของคนรัก
สายตานับไม่ถ้วนในที่ประชุมจับจ้องไปที่แผ่นหนังสัตว์ซึ่งดูธรรมดาๆ กระทั่งมีราขึ้นเหลืองเล็กน้อย
“ท่านทั้งหลาย นี่คือหนึ่งในสมบัติล้ำค่าของคืนนี้”
เสียงของหลิวหยูหยานแผ่วหวาน ทรงเสน่ห์ดึงดูดใจ กระจายไปทั่วทุกมุม “แผนที่นี้ คือหนึ่งในแผนที่ขุมทรัพย์ที่ราชาลิงปราชญ์ทิ้งไว้เมื่อพันปีก่อน”
“ราชาลิงปราชญ์?”
ในโถงชั้นล่างของสถานที่ประมูล นักยุทธ์หนุ่มสาวจำนวนมากแสดงความสงสัย
“ไม่เคยได้ยินมาก่อน นามของบรรพชนสำนักไหนหรือ?”
“เฮ้ เจ้าหนูไม่รู้จัก ราชาลิงปราชญ์ จะไปเทียบกับบรรพชนสำนักได้อย่างไร?” ชายชราผมขาวผู้นั่งแถวหน้ากล่าวด้วยเสียงสั่นเทา ดวงตาเต็มไปด้วยความเกรงขาม
ภายในห้องเทียนซู ฉู่เฟิงก็เลิกคิ้วขึ้น มองไปทางฉู่หลิงหยานผู้อยู่ข้างกาย: “พี่สาวรอง ราชาลิงปราชญ์นี้มีที่มาอย่างไร? ฟังชื่อแล้วน่ากลัวไม่น้อย”
ฉู่หลิงหยานเก็บสีหน้าเกียจคร้านของนางลง ดวงตาคมกริบกลายเป็นจริงจัง
“ไม่ใช่แค่น่ากลัวเท่านั้น”
นางจิบชาวิญญาณ จากนั้นพูดเสียงเบา “พันปีก่อน อาณาเขตตะวันออกยังไม่แตกแยกเป็นร้อยราชวงศ์อย่างในปัจจุบัน ในตอนนั้นมีผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือราชาลิงปราชญ์”
“เล่าลือกันว่ากำลังของเขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชาในตำนานแล้ว ในยุคที่เขาปกครอง ราชวงศ์ต้าเฉียนอย่างเราเป็นเพียงแค่ดินแดนหนึ่งภายใต้การปกครองของเขาเท่านั้น”