ขณะนี้ พลังของเซวี่ยเฉวียนกำลังพุ่งสูงขึ้น
ไม่ใช่การพุ่งสูงธรรมดา หากเป็นการพุ่งทะยานที่กดดันจนเครื่องในทั้งห้าสั่นสะเทือน
พลังปราณสีโลหิตหลั่งไหลออกจากร่างเขาอย่างบ้าคลั่ง รวมตัวกันเป็นโดมสีเลือดกลางราตรี ปกคลุมไปครึ่งถนน
"ครึ่งก้าวฟ่าเซียง!"
เสวียนอี้และกงซุนอู๋ตี้เอ่ยออกมาแทบจะพร้อมกัน สีหน้าของทั้งคู่เปลี่ยนไปในเวลาเดียวกัน
ลมหายใจของฉู่เฟิงขาดหายไปหนึ่งจังหวะ
เหนือขอบเขตทงเซวียนขึ้นไป ก็คือฟ่าเซียง
ขอบเขตฟ่าเซียง ต่อให้วางไว้ทั้งอาณาเขตตะวันออก ก็เป็นผู้อยู่บนยอดพีระมิด
ส่วนครึ่งก้าวฟ่าเซียงแม้จะยังไม่ก้าวเข้าสู่ระดับนั้นอย่างสมบูรณ์ แต่พลังการรบระดับนี้ ก็เกินขอบเขตที่พวกเขาจะรับมือได้ในตอนนี้ไปมากแล้ว
เซวี่ยเฉวียนเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาสีเลือดกวาดมองทุกคนในที่นั้น สีหน้าเย็นชาราวกับมองดูหมู่มดปลวก
"วันนี้ พวกเจ้าทุกคน จะต้องตาย"
น้ำเสียงของเขาไม่หนักแน่น ปลิวหายไปตามสายลมยามค่ำคืน แต่ทุกคำล้วนดั่งตะปูเหล็ก ตรึงลงในกะโหลกของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นอย่างแรง
เสวียนอี้และกงซุนอู๋ตี้สบตากันโดยไม่ต้องสื่อสารอะไรเพิ่มเติม
ทั้งคู่ขยับพร้อมกัน
ดาบดำของเสวียนอี้ฟันจากซ้าย หมัดของกงซุนอู๋ตี้ถล่มจากขวา หนึ่งดาบหนึ่งหมัด ซ้ายหนึ่งขวาหนึ่ง ปิดทางหนีของเซวี่ยเฉวียนได้อย่างสมบูรณ์แบบ
แต่เซวี่ยเฉวียนไม่แม้แต่จะมองพวกเขาสักนิด
เขาเพียงยื่นมือข้างหนึ่งออกมา
ฝ่ามือซีดขาวนั้นพลิกไปมาเบา ๆ กลางอากาศ
พลังที่มองไม่เห็นกดทับลงมา กระบวนท่าของเสวียนอี้และกงซุนอู๋ตี้แตกสลายไปทันทีที่สัมผัสกับกำแพงพลังสีเลือดนั้น