ฟ้าผ่าลั่น!
ร่างสูงใหญ่สวมฉลองพระองค์สีแดงดั่งโลหิต เคราผมปลิวสะบัด พุ่งทะยานขึ้นสู่กลางอากาศ ลอยเด่นอยู่เหนือฟ้า
รอบกายเขา เมฆหมอกพลิกผัน ฟ้าผ่าฟ้าร้อง ประหนึ่งสถิตเป็นโลกหนึ่งเดียว
ขอบเขตเทียนเซียง!
เจ้าสำนักผู้ปิดดานานหลายปีของหอโยวหมิง ออกมาจากดานแล้ว!
เหล่านักฆ่าหอโยวหมิงที่รอดชีวิต เห็นร่างนั้น ต่างพากันแสดงสีหน้าเปี่ยมล้นด้วยความดีใจสุดขีดและความตื่นเต้นของการรอดตายจากภัยครั้งใหญ่
"ท่านเจ้าสำนัก! ท่านเจ้าสำนักออกจากดานแล้ว!"
"ดีเกินไปแล้ว! ท่านเจ้าสำนักเป็นผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานแห่งขอบเขตเทียนเซียง ไอ้หมอนี่ต้องตายแน่!"
เจ้าสำนักหอโยวหมิงก้มหน้ามองลงมา เห็นศพเกลื่อนกลาดเต็มพื้น สายตาหม่นหมองคู่นั้น พลันปะทุด้วยเจตนาฆ่าที่ท่วมท้น
"เจ้า...คือฉู่เทียนหลง จอมทัพใหญ่แห่งต้าเฉียนหรือ?" เขาจ้องฉู่เทียนหลงเขม็ง เสียงเย็นชา "บังอาจนัก! กล้ารุกล้ำหอโยวหมิงของข้า ฆ่าบรรดาเอินส์ของข้า! วันนี้ ข้าจะใช้ดวงวิญญาณของเจ้า เซ่นวิญญาณคนตายในหอโยวหมิงของข้า!"
ยังไม่ทันพูดจบ เขาก็ยกฝ่ามือตบลงมาอย่างรุนแรง
ฝ่ามือยักษ์สีเลือดที่รวมพลังปราณฟ้าดินเข้าด้วยกัน ปกคลุมท้องฟ้า บดขยี้ทุกสิ่ง พุ่งเข้าตบฉู่เทียนหลงอย่างหนักหน่วง
ฉู่เทียนหลงเงยหน้าขึ้นในที่สุด มองฝ่ามือยักษ์สีเลือดนั้น ยกมุมปากยิ้มเยาะด้วยความเหยียดหยาม
เขาก้าวเท้าออกไป ร่างพรวดพราดปรากฏอยู่ตรงหน้าเจ้าสำนักหอโยวหมิงในพริบตา
จากนั้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงแทบสิ้นสติของเจ้าสำนัก เตะออกไปหนึ่งที
ปัง!
ฝ่ามือยักษ์สีเลือดนั้น แตกสลายไปตามเสียง
ส่วนเจ้าสำนักหอโยวหมิง ราวกับถูกภูเขาเทพยุคดึกดำบรรพ์ชนเข้าอย่างจัง เกราะพลังปราณแตกสลายในพริบตา ร้องครวญครางหนึ่งเสียง ร่วงจากกลางอากาศลงมากระแทกพื้นอย่างจัง