จวนโหวพิทักษ์แดนเหนือ ลานข้าง
เซินจิ่งเสวี่ยมาหาฉู่เฟิง เอ่ยเสียงเบา: "ได้ยินว่าเจ้าจะแต่งงานกับแม่ทัพเย่หรือ?"
ฉู่เฟิงลูบจมูก ไอแห้งสองครั้ง: "เจ้าโกรธหรือ?"
เซินจิ่งเสวี่ยส่ายหน้า น้ำเสียงสงบนิ่ง: "ข้ารู้ดี คนอย่างเจ้าย่อมมีสตรีข้างกายมิได้เพียงคนเดียว ข้าคิดจะกลับไปแล้ว สกุลเซินประสบภัยใหญ่ กำลังจะฟื้นฟู ข้าต้องกลับไปคุมสถานการณ์ ฟื้นฟูชื่อเสียงวงศ์ตระกูลเซิน"
ฉู่เฟิงมิได้รั้งไว้ เพียงจ้องมองนางนิ่ง: "จงไปทำตามที่คิด ณ เมืองหลวงแห่งนี้ หากมีเรื่องใดที่จัดการมิได้ ก็ให้คนมาแจ้งที่จวนโหว ผู้ใดกล้าทำร้ายเจ้า ข้าจะล้างวงศ์ตระกูลมันให้สิ้น"
เซินจิ่งเสวี่ยรู้สึกอบอุ่นใจ พยักหน้าอย่างจริงจัง แล้วหันหลังจากไป
ส่งเซินจิ่งเสวี่ยออกไปแล้ว ชิงเหนี่ยวก็ยื่นนามบัตรปิดทองใบหนึ่งให้ ฉู่เฟิงกวาดตามอง กลับเป็นคำเชิญจากองค์หญิงใหญ่เจ้าเม่ยเอ๋อร์ที่ส่งคนมามอบให้
"หญิงนี้นี่คิดจะหมายตาข้าจริงหรือ?"
ฉู่เฟิงพึมพำกับตัวเอง
แล้วเขาก็ตรงไปยังจวนองค์หญิงใหญ่ทันที อยากรู้ว่านางจะทำอะไรกันแน่
......
จวนองค์หญิงใหญ่กว้างขวางยิ่งนัก หรูหราไม่แพ้พระราชวังชั้นใน
สาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งนำทางฉู่เฟิงอ้อมไปอ้อมมา ท้ายสุดก็หยุดที่หน้าตำหนักเงียบสงบแห่งหนึ่ง
"ท่านซื่อจื่อ องค์หญิงใหญ่อยู่ด้านใน เชิญท่านเข้าไปได้เพคะ" สาวใช้ถอยกายคำนับหนึ่ง แล้วเลี่ยงไปอย่างเงียบเชียบ
ฉู่เฟิงผลักประตูเข้าไป ภายในตำหนักม่านบางพลิ้วไหว ไอน้ำอบอวล กลิ่นหอมหวานเย้ายวนลอยฟุ้งในอากาศ