“ย้ายเข้าไปในกายข้า?” ฉู่เฟิงตะลึงงัน
“ถูกต้อง” บนใบหน้าเล็ก ๆ ของหลิงเอ๋อร์ เต็มไปด้วยความจริงจัง “การหลอมรวมของหยินหยาง โดยแท้แล้วคือการไหลเวียนของพลังงานต้นกำเนิดที่บริสุทธิ์ที่สุดในฟ้าดิน ด้วยวิธีนี้ ข้าสามารถนำเมล็ดปีศาจนี้ แยกมันออกจากพลังต้นกำเนิดของพี่สาวของเจ้า แล้วย้ายเข้าไปในกายของนายท่าน นายท่านมีกายเทพมารทรงอำนาจ เป็นเพียงคนเดียวที่อาจรองรับและกดข่มเมล็ดปีศาจเม็ดนี้ได้”
“แต่นี่อันตรายยิ่งนัก!” น้ำเสียงของหลิงเอ๋อร์ หนักแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย “ความชั่วร้ายของเมล็ดปีศาจนี้ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตสร้างสรรค์ก็ยังหวาดหวั่น เมื่อมันเข้าไปในกายของเจ้า มันจะพยายามกัดกร่อนดวงวิญญาณของเจ้า ทำลายจิตใจของเจ้าทันที หากพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อย เจ้าจะจบลงเช่นเดียวกับพี่สาวของเจ้า ถูกมันควบคุมโดยสิ้นเชิง กลายเป็นปีศาจที่รู้จักแต่การสังหาร!”
คิ้วของฉู่เฟิง ขมวดมุ่นแน่น
เขามองไปที่ใบหน้าหลับใหลที่งดงามเย็นชาบนเตียงหยก แล้วนึกถึงภาพที่พี่ใหญ่ตกอยู่ในภวังค์ปีศาจเมื่อคราวก่อน
เขาตกอยู่ในความลังเลชั่วครู่
ความลังเลนี้มิใช่เพราะความกลัว เพื่อพี่สาว ต่อให้ต้องย้ายเมล็ดปีศาจนี้เข้าไปในกายตนเองก็จะทำอย่างไรได้? แต่การจะย้ายเมล็ดปีศาจนี้ จำต้องหลอมรวมหยินหยาง
ทว่าคนตรงหน้าเป็นพี่ใหญ่ของตนเอง!
แม้มิใช่พี่น้องร่วมสายเลือด แต่ตั้งแต่เด็กจนโต พี่ใหญ่ในใจเขา เป็นทั้งพี่สาวและเป็นทั้งมารดา เป็นหนึ่งในญาติที่เขาเคารพที่สุด
ให้เขาทำสิ่งนั้นกับพี่สาวของตนเอง...
“นายท่าน ข้ารู้ว่านี่ทำให้เจ้าทรมานใจ” หลิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเบา “แต่นี่เป็นหนทางเดียว หากลังเลต่อไป เมล็ดปีศาจนี้จะหลอมรวมเข้ากับดวงวิญญาณของพี่สาวโดยสมบูรณ์ เมื่อถึงตอนนั้น ก็ไร้หนทางเยียวยาจริง ๆ”