เพ่งมองตัวอักษรสีทองอร่ามบนหน้าจอเวท หลิงจู่รู้สึกเพียงกระแสไฟฟ้าสายหนึ่งแล่นปราดจากแนวกระดูกสันหลังขึ้นสู่กระหม่อม!
ระดับทองคำ แถมยังอยู่จุดสูงสุดของขั้นหนึ่งอีกด้วย!
ข้อมูลสองอย่างนี้เมื่อรวมกัน ในช่วงเวลานี้เรียกได้ว่าเป็นเครื่องจักรสงครามไร้เทียมทานอย่างแท้จริง!
หลิงจู่สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามควบคุมเสียงให้ฟังดูสงบนิ่ง
“เจ้าตัวใหญ่นี่ก็เป็นทาสด้วยหรือ?”
ซานเดรอขยับเข้ามาใกล้ แหงนหน้ามองยักษ์ใหญ่ในกรง แล้วลดเสียงลงจนแทบเป็นกระซิบ
“ท่านลอร์ด ข้าขอเรียนตามตรงว่า นี่เป็นสินค้าชั้นยอดที่สมาคมการค้าของเราบังเอิญได้มา”
“เผ่ามนุษย์ช้างมีพละกำลังมหาศาลแต่กำเนิด ยามออกรบก็ใช้แทนรถศึกหนักได้ จะให้ไปบุกเบิกพื้นที่หรือสร้างเมืองก็เก่งกาจไม่แพ้กัน”
“ปัญหาเพียงอย่างเดียวคือเจ้าตัวใหญ่นี่กินจุจนน่าตกใจ”
ซานเดรอลูบแหวนอัญมณีบนนิ้ว พลางยกนิ้วสั้นหนาและหยาบกร้านขึ้นมาสองนิ้วอย่างหยั่งเชิง
“ท่านลอร์ด หากท่านต้องการจริง ๆ สองเหรียญทองขอรับ! แค่สองเหรียญทอง มันก็จะเป็นกำแพงเมืองที่มั่นคงที่สุดในดินแดนของท่าน!”
หลิงจู่ได้ยินราคาแล้ว มุมปากก็กระตุกน้อย ๆ อย่างอดไม่ได้
“เหมาหมด!”
เนื้อแก้มอวบอูมบนใบหน้าซานเดรอสั่นระริก ดวงตาหยีจนแทบกลายเป็นเส้นตรงด้วยรอยยิ้ม
หลิงจู่ไม่สนใจพ่อค้าร่างอ้วนที่ทำท่าราวกับเห็นเทพแห่งโชคลาภเลยแม้แต่น้อย
เขาชี้ส่ง ๆ ไปยังรถบรรทุกพื้นเรียบหลายคันของขบวนพ่อค้า
“แก่นอสูรระดับหนึ่งกับระดับสอง เอามาอย่างละ 10 เม็ด”
“ยารักษาบาดแผล เอามา 20 ชุด”