ผู้ครองแคว้นทั่วหล้า: ไม่มีค่ายทหารก็จ่ายเงินซื้อเอา

ตอนที่ 9 ลอร์ดทั่วหล้า: ไม่ให้ค่ายทหาร ก็เอาเงินมาแทนสิ

7 นาที· 1.5K คำ

หลิงจู่ฉีกม้วนสัญญาทาสสีแดงคล้ำกองนั้นออกทันที

ม่านแสงระบบสีฟ้าอ่อนเด้งขึ้นมา พร้อมเสียงหึ่งแผ่วเบา

【ตรวจพบสัญญาทาสในพื้นที่ สามารถเปลี่ยนเป็นสัญญาลอร์ดได้】

ม้วนคัมภีร์สีแดงคล้ำแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงนับไม่ถ้วน ก่อนพุ่งวาบเข้าไปในฝ่ามือของหลิงจู่

เขาเปิดหน้าต่างข้อมูลของมนุษย์ช้างหยกขาวขึ้นมาดูอย่างไม่ใส่ใจ

ในแถบสถานะมีตัวเลือกความภักดีเพิ่มขึ้นมา ค่าความภักดีหยุดนิ่งอยู่ที่ 80 แต้ม ด้านหลังมีข้อความสีทองกะพริบอยู่บรรทัดหนึ่ง

【หลังทำสัญญาลอร์ดแล้ว จะไม่มีวันทรยศ】

«ในเมื่อไม่มีวันทรยศ แล้วจะเก็บค่าความภักดีไว้ทำไม?»

หลิงจู่กดเปิดคำอธิบายโดยละเอียด แล้วกวาดตาอ่านอย่างตั้งใจ

ให้ตายเถอะ ที่แท้สัญญาแค่รับประกันว่าจะไม่หักหลังเท่านั้น

ถ้าความภักดีต่ำเกินไป พวกนั้นก็จะอู้ยับ ไม่เอาการเอางาน แถมตอนลาดตระเวนยังทำเป็นขยันแต่ไม่ลงแรงอีกด้วย

หลิงจู่เหลือบมองมนุษย์หมาป่าแผงคอเทา 10 ตัวที่อยู่ข้าง ๆ ค่าความภักดีของพวกมันแกว่งอยู่ระหว่าง 60 กับ 70

เขาพยักหน้าอย่างพอใจ

แค่ไม่ทรยศก็พอ ส่วนเรื่องความภักดีนั้น ไว้เอาเนื้อชิ้นโต ๆ กับอาหารดี ๆ ไปเลี้ยงดู เดี๋ยวค่อย ๆ เพิ่มกันไปก็จบ

หลิงจู่เปิดหน้าต่างพรสวรรค์ของกฎทองคำขึ้นมา จำนวนบริวารระบุไว้ชัดเจนว่า 21 คน

ผู้ลี้ภัยกลุ่มของลาวฝูมีทั้งหมด 10 คน บวกกับมนุษย์หมาป่าแผงคอเทาและมนุษย์ช้างหยกขาว รวมแล้วก็พอดี 21 คน ไม่มีอะไรผิด

หลิงจู่เลื่อนสายตาลงไปยังจำนวนเหรียญทองที่รับได้ในวันนี้

ตัวเลข 30 ที่สว่างวาบทำให้ลมหายใจของเขาชะงักไปชั่วขณะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป